จากไหว้เทพเจ้าแต่ละองค์เสร็จ พวกเขาก็ไปรอคนในห้องโถง จูเอ๋อร์อายุได้ห้าขวบแล้วเป็นช่วงวัยที่มีชีวิตชีวา นางมองทางนั้นทางนี้อย่างไม่อยู่สุข
“อา ท่านอา!”
จี้ฮูหยิน และสะใภ้ใหญ่ที่กำลังสนทนากันอยู่ได้ยินเสียงจูเอ๋อร์ พอหันหน้าไปมองก็เห็นว่าผู้ที่มาใช่จี้เสียวอู่จริงหรือ
ปีนี้จี้เสียวอู่มีอายุสิบเก้าปีตัวเขาสูงขึ้นเล็กน้อย ร่างกายดูหนาขึ้น ในที่สุดเขาก็เติบโตขึ้นเป็นอย่างที่เขาฝันถึง เขาสวมชุดนักพรตสีน้ำเงินเข้มเกือบดำของเสวียนตูกวัน ขับให้เขาดูโดดเด่น สูงตระหง่านและมั่นคง เพราะไม่ได้เจอจี้เสียวอู่มาระยะหนึ่งแล้ว จี้ฮูหยินและสะใภ้ใหญ่จึงเข้ามาไถ่ถามทุกข์สุข
จี้หลิงและจี้เสียวอู่อายุห่างกันไม่กี่ปี ตอนที่สะใภ้ใหญ่แต่งเข้าเรือนมาเขามีอายุเพียงสิบสองปี อีกทั้งยังเป็นเจ้าเด็กแสบซึ่งดูไม่ต่างอะไรกับมีลูกชายหลายคนเลย จี้เสียวอู่ถูกสตรีสองนางล้อมถาม ภาพลักษณ์อันมั่นคงของเขาหายไปอย่างรวดเร็ว
เขาพูดว่า “เอาล่ะๆ ข้ารู้แล้ว ข้ากินอิ่มดี ไม่ได้อ่านอะไรซี้ซั้ว ไม่ได้แอบออกไปเล่นข้างนอก...เหตุใดพวกท่านไม่เชื่อข้า!”
“เพราะก่อนหน้านี้เจ้าก่อเรื่องไว้มากตอนนี้เลยไม่มีผู้ใดเชื่อน่ะสิ” จี้หลิงเดินเข้าม