าพร้อมนักพรตซีเฉิง
“เช่นนั้นท่านก็ถามท่านอาจารย์สิ! ว่าข้าเป็นเด็กดีจริงๆ”
นักพรตซีเฉิงยังคงมีใบหน้าที่เย็นชามีเพียงแววตาที่มองมาอย่างอบอุ่น เขาพยักหน้าแล้วตอบว่า “เสียวอู่เป็นเด็กขยันฝึกฝนทักษะ”
“ได้ยินหรือไม่ พวกท่านได้ยินหรือไม่!” จี้เสียวอู่พูดด้วยความภาคภูมิใจ “ข้าบอกแล้วไม่เชื่อ! ไอหยา!”
จี้หลิงดีดหน้าผากอีกฝ่าย “ไม่ว่าจะเรียนหนังสือ หรือฝึกฝนทักษะจำเป็นต้องจริงจัง เจ้าภูมิใจมากหรือไม่”
แววตาของจี้เสียวอู่ฉายแววตัดพ้อ “อย่างไรพี่ใหญ่ก็คิดว่าข้าไม่เอาไหนอยู่แล้ว!”
“มีเหตุผล!”
หลังพูดเรื่องไร้สาระกันเสร็จก็เข้าหัวข้อหลัก นายท่านจี้กล่าวว่า “ท่านนักพรต อายุของเสียวอู่ก็ไม่น้อยแล้วน้องสาวของเขาบอกว่าจะกลับมาเร็วๆ นี้ ท่านเห็นว่าควรให้เขาแต่งงานก่อนดีหรือไม่”
นักพรตซีเฉิงไม่พูดอะไร แต่จี้เสียวอู่ร้องออกมาว่า “ท่านพ่อ ท่านพูดอะไรน่ะ ท่านอาจารย์รับปากจะถ่ายทอดศีลให้ข้า หากข้าได้รับถ่ายทอดศีลแล้วถือว่าเป็นนักบวชอย่างเป็นทางการจะแต่งงานได้อย่างไร”
“เจ้าพูดอะไร” นายท่านจี้ขึ้นเสียง “เจ้าจะรับการถ่ายทอดศีลเหตุใดจึงไม่ปรึกษาครอบครัวก่อน ก่อนหน้านี้ไม่เรียนหนังสืออยากเรียนเคล็ดวิชาข้าก็ปล่อยเจ้าเรียน ตอนนี้ยั
