หตุใดท่านพ่อถึงไม่เชื่อข้าบ้าง”
เขาจะตายอย่างไม่ได้รับความเป็นธรรมหรือ คำพูดนี้ซูเจี๋ยเป็นคนบอกเขามา ว่าอยากออกบวชก็บวชอยากถอนหมั้นก็ถอน
หึ! คนที่ออกกำแพง[2]ไม่ใช่เขา มีสิทธิ์อะไรมาให้เขาถอนหมั้น ไม่ถอนก็ไม่ถอน! อย่างไรเขาก็ไม่มีคนอยากแต่งงานด้วยอยู่แล้ว ดูสิว่าผู้ใดที่จะต้องกังวลเรื่องนี้!
“ท่านอาจารย์ ท่านช่วยข้าพูดทีขอรับ!” จี้เสียวอู่ทำได้เพียงหาคนช่วยเหลือ
นักพรตซีเฉิงกำลังจะพูด แต่คนรับใช้ตระกูลจี้รีบเข้ามาบอกว่า “นายท่าน ฮูหยิน! คุณหนูกลับมาแล้วขอรับ!”
ในจดหมายหมิงเวยเขียนแค่ประมาณระยะเวลาเท่านั้น ทุกคนในตระกูลจี้รู้สึกไม่ทันตั้งตัว ไม่มีเวลาสนใจจี้เสียวอู่พวกเขารีบเก็บข้าวของกลับจวน พอออกจากเสวียนตูกวันทุกคนถึงพบว่าภายนอกแตกต่างจากตอนเข้ามา
ถนนใหญ่ถูกเปิดทางเจ้าหน้าที่ และนักท่องเที่ยวมากมายยืนหลบอยู่ข้างถนนอย่างตั้งตารอคอย จี้เสียวอู่คว้าตัวนักพรตเต๋าตัวน้อยที่มีท่าทีกระตือรือร้นมาถาม “เกิดอะไรขึ้น เชื้อพระวงศ์เสด็จออกประพาสหรือ”
นักพรตน้อยตอบ “ไม่ใช่ขอรับ! กองทัพซีเป่ยนำชัยชนะกลับเมืองหลวง ทุกคนจึงมาดูเยวี่ยอ๋องกับแม่ทัพใหญ่”
พูดถึงเรื่องนี้หลายคนต่างให้ความสนใจ เยวี่ยอ๋องผู้นี้คืออดี
