ตคุณชายสามจากตระกูลหยาง เมื่อสองสามปีก่อนไม่มีผู้ใดในเมืองหลวงไม่รู้จักเขาต่อมาถูกลดขั้น และไล่ออกจากเมืองหลวงทุกคนยังทอดถอนใจเลย!
เรื่องของคุณชายหยางทำให้ทุกคนต่างพูดถึงกันหลังอาหารเย็นเป็นอย่างมาก การจากไปเช่นนั้นน่าเสียดายนัก! ทำให้ฮ่องเต้ขุ่นเคืองใจเกรงว่าจากนี้คงไม่ได้กลับมาอีก
ผู้ใดจะคิดว่าไม่ถึงสามปีเขาไม่เพียงกลับมาเท่านั้น แต่เปลี่ยนจากพระประยูรญาติเป็นสมาชิกในราชวงศ์แทน
หลานของซือฮว๋ายไท่จื่อ ถ้าไม่ใช่เพราะเคราะห์ร้ายตอนนี้คงสูงส่งเกินกว่าจะอธิบาย ไม่น่าแปลกใจเลยที่ความวุ่นวายเมื่อสองสามปีก่อนฮ่องเต้ทรงอดทนแล้วอดทนอีก
อย่างไรก็ตามพวกเขาไม่สามารถย้อนกลับไปได้แล้วทุกคนในตระกูลจี้ยืนอยู่ข้างถนนตามทุกคนเช่นกัน
อันที่จริงวันที่กองทัพซีเป่ยตามกำหนดเดิมจะเข้าเมืองหลวงคือวันพรุ่งนี้ แต่วันนี้ฮ่องเต้อารมณ์ดี พระวรกายก็ดีจึงปรับให้เป็นเข้าเมืองวันนี้แทน อาการปวดพระเศียรของฝ่าบาทไม่แน่นอนไม่รู้ว่าจะกำเริบเมื่อไร ใช้โอกาสที่ฝ่าบาทอารมณ์ดีจัดการเรื่องจำเป็นทั้งหมดให้เสร็จจะดีกว่า
“วู…” เสียงแตรดังใกล้เข้ามามีการสั่นสะเทือนเล็กน้อยที่พื้น และกองทัพซีเป่ยกำลังเดินทางเข้ามาใกล้พวกเขา
ประชาชนแคว้นต้าฉีเงยหน้าขึ้นมอง
