ุนนางทั้งหลายที่อยู่ข้างกายเขาก็ไม่ได้โง่ ข่าวลือล่าสุดทำให้ฮ่องเต้ไม่พอพระทัยอย่างมากผู้ใดกล้ากล่าวถึงก็เป็นไอ้โง่แล้ว!
เมื่อคิดเช่นนั้นก็ดันมีไอ้โง่ขึ้นมาจริงๆ
“ทูลฝ่าบาทในเมื่อต้องมอบรางวัลให้เจ้าหน้าที่หยางผู้ดูแลสนามม้าก็ควรจัดการเรื่องข่าวลือเสียก่อน เรื่องนี้เกี่ยวข้องกับสายเลือดของราชวงศ์ ฝ่ายกบฏหลอกลวงผู้คนหากไม่จัดการเกรงว่าศักดิ์ศรีของราชวงศ์จะเสียหายพ่ะย่ะค่ะ”
ยังมีคนโง่อีกคนรับช่วงต่อ “จัดการข่าวลืองั้นหรือ ก่อนหน้านี้ศาลาว่าการได้จับกุมกลุ่มคนที่ปล่อยข่าวลือ แต่แทนที่จะหยุดยั้งได้ข่าวลือกลับทวีความรุนแรงขึ้น เดิมทีเป็นคำพูดที่น่าขบขัน ไม่มีแหล่งที่มา แต่พวกเรากลับเก็บเอามาใส่ใจจนทำให้ผู้อื่นคิดว่ามันเป็นเรื่องจริง”
คนโง่คนต่อมาพูดว่า “จะไม่ให้ใส่ใจได้อย่างไรท่านไม่เห็นหรือว่าสถานการณ์ภายนอกเป็นอย่างไร! ราชสำนักเพิกเฉยเหมือนคนกลัวความผิด!”
คนโง่คนแรกคล้อยตาม “ใช่ ข่าวลือมาถึงจุดนี้แล้วไม่ว่าอะไรก็ควรจะมีคำอธิบาย ฝ่าบาท…ได้โปรดออกพระราชโองการด้วยเถิดพ่ะย่ะค่ะ”
“ฝ่าบาทเป็นโอรสสวรรค์ที่แท้จริง! การที่ต้องออกราชโองการเพียงเพราะข่าวลือบางอย่าง แล้วศักดิ์ศรีของฝ่าบาทจะอยู่ที่ใดกัน!”
เหล่าคนโง่ทะเ