้ก้าวเข้าสู้เส้นทางทางการเมือง คนผู้นี้มีคุณธรรมสูงส่งรู้สึกไม่สบายใจเมื่อเห็นทายาทของซือฮว๋ายไท่จื่อสูญสิ้น
ข้าอ้อนวอนเขาหลายครั้งทำให้ความรู้สึกผิดในใจเขาลึกซึ้งขึ้น แต่เพราะความสัมพันธ์ระหว่างฮ่องเต้กับประชาชนเขาจึงไม่กล้าเคลื่อนไหวเพราะกลัวว่าจะสั่นคลอนบ้านเมือง วันนี้ดูเหมือนว่าการถูกข้าข่มขู่ได้ให้เหตุผลที่ทำให้เขาต้องปล่อยวางภาระทางจิตใจ และลงมือทำเรื่องนี้”
หลังจากกินถั่วแล้วเขาก็จิบชาและพูดต่อว่า “นอกจากนี้เจ้าคิดว่าหลายปีมานี้เขาจะไม่ลังเลใจบ้างเลยหรือ เห็นว่าไท่จื่อเป็นคนเช่นนี้ ซิ่นอ๋องเจ้าเล่ห์เพทุบาย อันอ๋องก็ไม่ได้เรียกว่าดีนัก จะเกิดอะไรขึ้นในอนาคตก็ไม่แน่นอน เพียงแต่คนผู้นั้นเป็นผู้มีคุณธรรมสูง” พูดถึงเรื่องนี้ฟู่จินก็ส่ายหน้า “เมื่อผู้มีคุณธรรมสูงลำบาก รู้แก่ใจว่าต้องทำสิ่งใด ก็ยังต้องถูกผู้อื่นควบคุม แต่ในเมื่อเป็นผู้มีคุณธรรม เจ้าก็ต้องปฏิบัติตาม”
เจี่ยงเหวินเฟิงแอบกลอกตา โน้มน้าวให้ตนเป็นผู้มีคุณธรรมยอมให้เขารังแกงั้นหรือ
“อาจารย์ ท่านพูดเช่นนั้นต่อไปผู้อาวุโสหลู่เซียงจะอยู่ข้างเราหรือ”
“มันไม่ง่ายดายเพียงนั้น” ฟู่จินพูด “เขาในฐานะโส่วเซี่ยงมีเรื่องที่ต้องใส่ใจมากมาย พูดได้ว่าใน