สืบทราบภายหลัง ตราบใดที่ใต้หล้าเชื่อมั่นเช่นนั้นความจริงก็ไม่สำคัญ
“ผู้อาวุโสตอบรับหรือ”
ฟู่จินยิ้มและพยักหน้า “เขาเข้าวังแล้ว”
“…ดูเหมือนท่านจะมั่นใจมาก” เจี่ยงเหวินเฟิงรู้ความสามารถของคนผู้นี้ดี หากจะมีขุนนางในราชสำนักที่ฮ่องเต้เชื่อใจก็คงจะเป็นผู้อาวุโสหลู่เซียง
เขาอยากจะร้องไห้ให้กับผู้อาวุโสหลู่เซียง “ผู้อาวุโสหลู่เซียงยอมลงเรือเดียวกับเราแล้วหรือ”
“ใช่!” ฟู่จินมีความสุขมาก “หลังจากช่วยในครั้งนี้หากเขาอยากจะกระโดดออกมาอีกครั้งมันก็ไม่ง่ายเช่นนั้น”
“….”
“เจ้าทำหน้าอย่างนั้นทำไม” ฟู่จินกล่าวอย่างไม่พอใจ “ข้าทำเช่นนี้ก็เพื่อช่วยเหลือเขาให้บรรลุผลสมความปรารถนา!”
เจี่ยงเหวินเฟิงไม่เห็นด้วยอยู่ดีๆ จะให้ผู้อาวุโสหลู่เซียงช่วยเหลือเพื่อให้บรรลุผลอะไรกัน ผู้ที่มีอายุเจ็ดสิบกว่าปีช่วยเหลือฮ่องเต้มาถึงสองรัชสมัยจนได้รับความไว้วางใจอย่างยิ่ง เมื่อไท่จื่อขึ้นครองราชย์เขาก็ใกล้จะเกษียณแล้วแม้จะไม่ทำอะไรถึงเวลานั้นเขาก็มีหน้ามีตาจะกระโดดลงบ่อโคลนทำไมกัน
“เจ้าไม่เชื่อหรือ” ฟู่จินแกะเปลือกถั่วพลางถามเสียงจริงจัง “ข้าจะบอกให้ผู้อาวุโสผู้นั้นได้ถูกองค์หญิงใหญ่ช่วยชีวิตเมื่อนานมาแล้ว อีกทั้งซือฮว๋ายไท่จื่อยังแนะนำเขาให
