ใจ “นี่มัน…”
“ดูสิ!” ฟู่จินพูดพลางแกะเปลือกถั่ว เจี่ยงเหวินเฟิงครุ่นคิดอยู่ครู่หนึ่งเขาคิดจะลุกขึ้นทำความเคารพ แต่ก็ถูกรั้งเอาไว้ “ไม่จำเป็นแค่ดูก็พอ”
หืม…เจี่ยงเหวินเฟิงแปลกใจเขาหยิบมันขึ้นมาด้วยความตื่นตระหนก และคลี่ออก...
“อาจารย์! ปลอมแปลงพระราชโองการถือเป็นโทษมหันต์นะขอรับ!”
