ด
หลังจากอยู่ในความสงบมาสี่สิบแปดปีทำให้หลายคนกลัวการต่อสู้ ทางเหนือมีเผ่าหู ทางใต้มีแคว้นฉู่ ปีนั้นฮ่องเต้ไท่จู่ไม่สามารถรวมใต้หล้าเป็นหนึ่งเดียวกันได้แล้วพวกเขาจะทำได้หรือ
แต่ก็มีคนสนับสนุนอย่างแข็งขันในการออกรบเผ่าหูกำลังตกอยู่ในความวุ่นวายเป็นโอกาสที่ดีเช่นนี้หากไม่คว้าไว้การรวมแผ่นดินเป็นหนึ่งเดียวคงเป็นได้แค่ความฝันจริงๆ
ในท้ายที่สุดผู้อาวุโสหลู่เฉียนในวัยเจ็ดสิบปีได้แสดงความเห็นว่า หูเหรินขยับกระบี่อย่างเหี้ยมหาญ การออกรบจึงเป็นเรื่องที่หลีกเลี่ยงไม่ได้กองทัพซีเป่ยติดอยู่ในเมืองที่ถูกปิดล้อม แต่ก็ยังคงประสบความสำเร็จในการเอาชนะศัตรูทั้งที่ศัตรูมีจำนวนมากกว่าทำให้ไม่ง่ายที่จะเขย่าขวัญกำลังใจของกองทัพ
ดังนั้นฝ่ายสนับสนุนสงครามสามารถเอาชนะฝ่ายสันติภาพได้แม้แต่ความประสงค์ของฮ่องเต้ก็ถูกพวกเขาปฏิเสธกลับไป
หากจงซู่ไม่สามารถส่งมอบรายงานสงครามได้พวกฝ่ายสนับสนุนสงครามแม้จะไม่ถูกตัดสินถูกผิดหลังเกิดเรื่องราวหาความรับผิด แต่ก็รู้สึกละอายใจ
ตอนนี้จงซู่ไม่เพียงส่งมอบรายงานสงคราม แต่ยังชนะสงครามทั้งหมดด้วย!
ซีเป่ยอยู่ในความสงบแล้ว! เส้นเขตแดนถูกขยายไปยังเหลียงชวน! นี่คือความสำเร็จอันยิ่งใหญ่ของการเปิด
