หยางชู เป็นเจ้าหน้าที่ดูแลสนามเลี้ยงม้าเกาถางนามหยางชู!
ราชสำนักตกอยู่ในความเงียบ
หลังจากนั้นไม่นานมีคนพูดว่า “จงซู่เล่นตลกอะไรให้ความดีความชอบทางทหารกับเจ้าหน้าที่ดูแลสนามเลี้ยงม้าเนี่ยนะแล้วยังเป็นความดีความชอบอันดับแรกอีกด้วย”
บางคนตอบเสียงแผ่ว “เขาเป็นผู้บัญชาการกองบัญชาการจะให้ความดีความชอบแก่ผู้ใดก็เป็นสิทธิ์ของเขายิ่งไปกว่านั้นสงครามเป็นเรื่องเร่งด่วน เจ้าหน้าที่ดูแลสนามเลี้ยงม้าถูกเรียกเข้าร่วมสงครามชั่วคราวมันก็สมเหตุสมผล…”
จงซู่ยอมรับ กัวสวี่เองก็เห็นด้วย พวกเขาจะพูดอะไรได้อีก
ความดีความชอบในการรบครั้งนี้ทำให้ชื่อเสียงของจงซู่โด่งดังถึงขีดสุด แม้แต่ฮ่องเต้เองก็ไม่สามารถไม่ให้เกียรติเขาในตอนนี้ได้
ยิ่งไปกว่านั้นชัยชนะครั้งใหญ่นี้จะต้องรายงานไปยังแต่ละเมืองจงซู่ตั้งใจแน่วแน่พวกเขาทำได้เพียงยอมรับ เพียงแต่คนที่อยู่ที่นี่ล้วนเป็นขุนนางใกล้ชิดฮ่องเต้ มีหรือจะไม่รู้ความคิดของพระองค์
พวกเขาเลี่ยงไม่ได้ที่จะก่นด่าในใจจงซู่บ้าไปแล้วหรืออย่างไร ขัดต่อพระประสงค์ของฮ่องเต้ ความดีความชอบยิ่งใหญ่เท่าไรไม่ช้าก็เร็วจะถูกชำระบัญชี
ช่างเถอะ จงซู่หาเรื่องตายเองก็ปล่อยเขาไป ดังนั้นรายงานการสงครามนี้จึงถูกส่งไปยังฮ่องเ
