งเต้ไม่สามารถพูดอะไรได้
สงครามครั้งใหญ่เช่นนี้ความดีความชอบทางทหารเช่นนี้ตราบใดที่เรื่องนี้ถูกเผยต่อสาธารณะชนแล้วก็ไม่มีทางยับยั้งได้ เมื่อถึงตอนนั้นต่อให้ฮ่องเต้อยากฆ่าเขาก็คงไม่ง่ายดายเพียงนั้น
หยางชูเห็นเหตุการณ์ตั้งแต่ต้นจนจบ เหตุใดเขาจะไม่เข้าใจความตั้งใจของจงซู่ หลายวันมานี้เขาไม่ใช่ไม่ตกอยู่ในสถานการณ์ที่ยากลำบาก แต่ไม่ว่าจะลำบากแค่ไหนขอเพียงต่อสู้เสร็จค่อยว่ากัน แต่ไม่คิดว่าเมื่อได้รับชัยชนะครั้งใหญ่ จงซู่จะใช้โอกาสครั้งใหญ่นี้ในการแก้ปัญหา
“ท่านอาจารย์…” หยางชูไม่รู้จะพูดอะไรออกมาดี สิ่งที่จงซู่ทำภายนอกดูเหมือนไม่มีความผิด แต่ก็เป็นการฝ่าฝืนคำสั่งฮ่องเต้แน่นอนว่าจะต้องสูญเสียความโปรดปรานจากฮ่องเต้ซึ่งเรื่องนี้มีความสำคัญต่อตระกูลจงมากไม่ต้องพูดก็เห็นได้ชัดเจน
บุญคุณครั้งนี้ไม่รู้จะชดใช้อย่างไรจงซู่กลับถอนหายใจแล้วพึมพำ “เช่นนี้ดีแล้วจะได้ไม่ขัดต่อเจตจำนง…”
หกวันหลังจากนั้นรายงานด่วนก็ไปถึงเมืองหลวง
ในตอนนี้กบฏเฉิงโจวอยู่ในความสงบ แต่อย่างไรข่าวลือก็รุนแรงมากขึ้นจนไม่มีทางที่จะสงบลงได้
รายงานของหวงเฉิงซือถูกวางบนโต๊ะทรงอักษรแล้วเป็นการยืนยันว่ากลุ่มกบฏกลุ่มนี้เป็นเศษซากของหลิ่วหยางจวิ้นอ๋องเพื
