ในความภักดีของพวกเราต่อแคว้นต้าฉี พวกเราต่อสู้เพื่อต้าฉีไม่ใช่เพื่อความเห็นแก่ตัวของผู้ใด”
“คำพูดของน้องหก ข้าไม่มีข้อแก้ตัว” จงซู่พูด “ผู้ใดก็ตามที่นั่งในตำแหน่งนั้นล้วนเป็นตัวแทนของต้าฉี”
จงเยวี่ยถอนหายใจ “คำถามนี้พี่ใหญ่คิดให้ดีก่อนแล้วค่อยตอบดีกว่า ความจงรักภักดีของพวกเราตระกูลจงมีพื้นฐานมาจากอะไร ข้าเกรงว่าหากท่านตอบเร็วไปท่านจะเสียใจในภายหลัง” เขาชะงักไปพักหนึ่งแล้วพูดว่า “ฮ่องเต้ไม่ใช่ฮ่องเต้เมื่อสองปีก่อนอีกต่อไปแล้ว” การสนทนาในวันนั้นจบลงตรงนี้
จงซู่รู้ว่าจงเยวี่ยยังอยู่ที่นี่เพียงรอคำตอบ ตามหลักเหตุผลเขาสามารถตอบได้ทันที แต่ยิ่งเขาครุ่นคิดเรื่องนี้มากเท่าไรเขาก็ยิ่งลังเลมากขึ้นเท่านั้น
เด็กคนนั้น ตนอยากมองดูเขาตกเป็นเหยื่อจริงๆ หรือ
เกิดในราชวงศ์ เขาไม่มีทางเลือก เขาไม่เคยทำเรื่องกบฏต่อฟ้าดิน ตรงกันข้ามกลับต่อสู้เพื่อแคว้นอย่างไม่หวังความดีความชอบ และในตอนนั้นเขาได้รับจดหมายจากจงรุ่ย
หากพูดอย่างเคร่งครัดสิ่งที่จงรุ่ยเขียนมาคือรายงานสงคราม ข้างต้นนั้นเขียนเกี่ยวกับการซุ่มโจมตีในวันนั้นเรื่องที่พยายามจับกุมน่าซู แต่จงซู่พบเบาะแสจากเนื้อหานั้น
เกาทัณฑ์ลับจากกองอำนวยการสร้างพระราชวังเป็นค
