มากกว่า
เขาไม่มีพรสวรรค์ในกองทัพ ใครๆ ก็สามารถแทนที่ได้ แต่ถ้าเขาเป็นหมอ เขาเชื่อว่าเขาทำได้ดีกว่าคนส่วนใหญ่ การปกป้องบ้านเมืองกับการช่วยเหลือผู้คนนั้นไม่มีความแตกต่างกันเลยดังนั้นแม้เขาจะละเมิดกฎของบรรพบุรุษ แต่เขามีมโนธรรมที่ชัดเจน
จงซู่คิดตามก็รู้สึกว่าสิ่งที่น้องหกพูดนั้นสมเหตุสมผลดังนั้นเขาจึงกล้าที่จะไปพูดกับบิดา บิดานั้นไม่คิดจะฆ่าเขาเลยสักนิดจึงปล่อยให้เขาเดินออกจากบ้านไป แต่หลังจากที่ก้าวออกจากบ้านนั้นเขาจะไม่ใช่สมาชิกในตระกูลจงอีกต่อไป
ตั้งแต่นั้นมาตระกูลจงไม่มีบุตรชายคนที่หกเมื่อคนอื่นพูดถึงก็ตอบเพียงแค่ว่าบุตรชายคนที่หกละเลยวรยุทธ์ และเสียชีวิตในสนามรบ
จงซู่ไม่ได้เจอน้องหกของเขาจนกระทั่งหลายปีต่อมาเมื่อชื่อของเขาในฐานะหมอเทวดาได้แพร่กระจายไปทั่วหล้า เนื่องจากสถานการณ์สงครามที่ตึงเครียดเขาจึงมาที่ประตูชายแดนเพื่อเป็นแพทย์ทหารอยู่ระยะหนึ่งแล้วจากไป
ก็ถือว่าไม่ได้เจอหน้ากันมาหลายปีแล้ว
“พี่ใหญ่ไม่ต้องคิดมากตระกูลจงไปได้ดี ตอนนี้ข้าสบายดีมาก แต่ละคนก็มีทางเดินของตัวเองนี่คือผลลัพธ์ที่ดีที่สุด”
“ข้าเถียงสู้เจ้าไม่ได้จริงๆ” จงซู่ส่ายหัว และยิ้มอย่างขมขื่นแล้วถามเขาว่า “เจ้ารู้ได้อย่างไร