โม่หยิงเฉินลุกขึ้นยืน
ผมจำได้ว่า ในสัญญาการเข้าเรียนของผม… ดูเหมือนจะไม่มีข้อบังคับว่าต้องเข้าร่วมการแข่งขันลีกระบุไว้นะครับ
เขาเดินไปที่ประตู มือจับลูกบิด
ท่านอธิการบดีจวง ถ้าไม่มีอะไรแล้ว ผมขอตัวกลับก่อนนะครับ!
พูดจบ เขาก็ดึงประตูเปิดออก แล้วเดินจากไปอย่างไม่ไยดี
ทิ้งให้จวงเหว่ยและจางเผยฝูนั่งมองหน้ากันเลิ่กลั่กอยู่ภายในห้องทำงาน
ผ่านไปพักใหญ่ จางเผยฝูถึงค่อยๆ เอ่ยปากถามอย่างระมัดระวัง
เอ่อ… ท่านอธิการบดีครับ เรื่องนี้… จะปล่อยผ่านไปแบบนี้เลยหรือครับ
ปล่อยผ่านงั้นรึ จวงเหว่ยหันขวับกลับมา
ฝ่ามือตบลงบนโต๊ะทำงานฉาดใหญ่
ปล่อยผ่านบ้าบออะไรล่ะ!
เขาโกรธจนเดินพล่านไปทั่วห้องทำงาน ท่าทางเหมือนคนใกล้จะสติแตกเต็มที
ไอ้เด็กนี่ มันไม่เข้าใจจริงๆ หรือแกล้งโง่กันแน่ห๊ะ
คิดว่าระบบลีกการแข่งขันถูกสร้างขึ้นมาเพื่ออะไร นั่นคือช่องทางอย่างเป็นทางการของจักรวรรดิหลงเซี่ยในการคัดเลือกบุคลากรชั้นยอดนะเว้ย!
ทรัพยากรที่เอาแต้มไปแลกได้จากในนั้น มันใช่สิ่งที่การหมกตัวฟาร์มมิติลับงกๆ จะเอามาเทียบได้หรือไง
กว่ามหาวิทยาลัยเราจะปั้นสัตว์ประหลาดแบบนี้ออกมาได้สักคน มันคือโอกาสทองของมหาวิทยาลัย และเป็นโอกาสทองของตัวเ
