ยา นี่ใช่องค์ชายน่าซูหรือนี่” เสียงของหยางชูดังขึ้นกัวสวี่เหมือนได้ยินลมอื้ออึงในหู
“คุณชายหยาง ช่วยข้าด้วย!”
หยางชูเดินออกมาจากเส้นทางเล็กโดยที่ไม่ได้สนใจเขาเลยอีกฝ่ายหัวเราะ “องค์ชายน่าซูมีความเข้าใจที่ดีเกี่ยวกับจงหยวนของพวกเรา รู้ว่าพวกเราให้ความสำคัญกับขุนนาง แล้วยังทราบด้วยว่าขุนนางฝ่ายบู๊ฝ่ายบุ๋นของพวกเรามักขัดแย้งกัน บอกตามตรงข้ารู้สึกขัดหูขัดตาตาแก่นี่มานานแล้ว ท่านช่วยข้าจัดการเขาได้หรือไม่”
……………
[1] ตั๊กแตนจับจั๊กจั่น นกขมิ้นอยู่ด้านหลัง : ใช้เพื่อเปรียบเปรยถึงผู้ที่ไร้วิสัยทัศน์ มักเล็งผลระยะสั้นโดยไม่ระวังว่าจะมีผลร้ายในระยะยาวรออยู่ นอกจากนี้ยังใช้กระทบกระเทียบกับผู้ที่เอาแต่จ้องจะคิดบัญชีกับผู้อื่น โดยลืมไปว่าตนเองก็อาจจะกำลังถูกผู้อื่นจ้องจะคิดบัญชีเช่นกัน