องทัพอยู่ในสถานการณ์ที่ไม่สามารถล่าถอยได้ต้องเสียชีวิตในสนามรบเท่านั้น” เกิดประกายเย็นวาบในสายตาของฟู่จิน “อย่างไรก็ตามข่าวลือนี้ไม่สามารถลบล้างได้ปล่อยให้มันแพร่กระจายไปอย่างรุนแรงมากขึ้นให้เป็นที่รู้กันไปทั่วหล้าเลย!”
เจี่ยงเหวินเฟิงตกใจ “อาจารย์! ท่านทำอะไรกันหากเกิดเรื่องใหญ่แล้วจะจัดการเก็บกวาดยากขึ้น”
ฟู่จินยังคงนิ่งเฉย “เจ้ามองไม่ออกหรือฝ่าบาทไม่ใช่ฮ่องเต้ที่เขาเคยเป็นเมื่อสองปีก่อนอีกต่อไปแล้ว” เจี่ยงเหวินเฟิงตกใจ
“สองปีก่อน เขาเป็นฮ่องเต้ที่มีเมตตาที่อยากมีชื่อทิ้งไว้ในประวัติศาสตร์ แต่ในช่วงสองปีนี้อาจเป็นเพราะสุขภาพที่แย่ลง หรือมีหลายสิ่งหลายอย่างไม่เป็นไปอย่างที่ต้องการจิตใจถึงได้โหดร้ายมากขึ้น! เจ้าดูสิเขาไม่เหลือที่ว่างเลย เบื้องหน้าทำเป็นประณามข่าวลือ แต่เบื้องหลังกลับส่งคนไปซีเป่ยไม่ให้โอกาสให้คุณชายได้มีชีวิตอยู่ ฮ่องเต้ใช้สายลับฆ่าคนหมายความว่าไม่มีทางให้ถอยกลับมีเพียงต่อสู้กันจนตกตายไปด้วยกันทั้งสองฝ่ายเท่านั้น”
เจี่ยงเหวินเฟิงเงียบอยู่นานก่อนจะถามเสียงอ่อน “ท่านคิดจะใช้ความเห็นของประชาชนบังคับให้เขาเลิกฆ่าคนงั้นหรือ”
“เจ้าคิดอย่างไรล่ะ ความเห็นของประชาชนที่กระพือให้เรื่องขยายใหญ่
