รงมาเช่นนี้จะให้ผู้อื่นมองผู้อาวุโสหลู่เฉียนว่าอย่างไรให้พูดอีกอย่างก็คือเขาต้องการให้ผู้อื่นเกิดความสงสัยงั้นหรือ
ไม่ต้องรอให้ถึงพรุ่งนี้ผ่านไปหนึ่งชั่วยามเรื่องของผู้อาวุโสหลู่เฉียนกับคนของไท่จื่อได้ถูกเอาไปพูดเป็นตุเป็นตะแน่นอน แต่ก็แปลกข่าวลือในเมืองหลวงได้แพร่กระจายไปอย่างรุนแรงในช่วงไม่กี่ปีมานี้…
ผู้ดูแลไม่กล้าตัดสินใจด้วยตนเองจึงรีบเข้าไปส่งข่าวสักพักก็มีข้อความจากข้างในส่งออกมาเชิญฟู่จินเข้าไปข้างใน
ฟู่จินพยักหน้าขอบคุณ “ลำบากเจ้าแล้ว” เขากวาดสายตาพร้อมรอยยิ้มที่มุมปากราวกับจะพูดว่าอย่างไรก็ต้องเข้าไปอยู่แล้วจะห้ามไปทำไมกัน
บ่าวรับใช้พาเขาเข้าไปในห้องหนังสือ ผู้อาวุโสหลู่เฉียนกำลังจุดไฟ สองปีผ่านไปเขาดูแก่ขึ้น ผมเริ่มล้านจนแทบปักปิ่นไม่ได้แล้ว
ฟู่จินอาศัยอยู่ในจวนหลู่เซียงมาระยะหนึ่งตอนนี้เขาเหมือนกับว่ากำลังกลับบ้านของตัวเองก็ไม่ปาน เขาสั่งเด็กรับใช้ให้เตรียมอาหาร และเครื่องดื่มอย่างไม่เกรงใจ
ถั่วลิสงของจวนหลู่เซียงคั่วได้ดีทั้งกรอบทั้งหอม นอกจากนี้ยังมีผัดถั่วงอกซึ่งกรอบอร่อยมาก น่าเสียดายที่ไม่มีหัวหมูตุ๋นจากวางจี้ไม่เช่นนั้นคงทานอย่างเอร็ดอร่อยกว่านี้
หลู่เฉียนกำลังพลิกหน้าหน
