สมควรที่จะแย่งชิงมันมาเจ้าค่ะ”
หนิงซิวรับขลุ่ยมาใส่เข้าไปในช่องลับของกู่ฉินแล้วพูดว่า “แม้จะไม่เคยพบเจอกันอีกเลย แต่ข้าคิดว่าผู้อาวุโสผู้นั้นเป็นผู้ที่มีความสามารถที่ยอดเยี่ยม เขาจะต้องมีชีวิตอยู่ที่ไหนสักแห่งในโลกนี้แน่”
หมิงเวยพยักหน้าแล้วยุติหัวข้อสนทนานี้ บางที…คนผู้นั้นอาจมีส่วนเกี่ยวข้องกับท่านอาจารย์ บางทีท่านอาจารย์อาจเรียนรู้การทำขลุ่ยจากเขาก็เป็นได้
…………
สงครามในทุ่งหญ้าเต็มไปด้วยความคึกคัก พวกเขาจะได้รับรายงานการต่อสู้จากแนวหน้าเป็นระยะๆ ตอนแรกหยางชูจะเขียนจดหมายให้พวกเขาเกี่ยวกับประสบการณ์ของตนเอง ต่อมาเนื่องจากการสู้รบที่ดุเดือดเขาจึงส่งจดหมายน้อยลงเรื่อยๆ
ซูถูกลับมาที่หวางถิงแก้ไขกองทหารของเขาอย่างรวดเร็ว และอาศัยช่วงที่กองทัพแคว้นฉียังมาไม่ถึงจัดการเผ่าเล็กๆ ที่ทรยศอย่างโหดเหี้ยม จากนั้นเขาก็นำกองกำลังกลับไปป้องกัน และเผชิญหน้ากับกองทัพแคว้นฉีที่ทุ่งหญ้า ไม่รู้ว่าเขาจัดการอย่างไร พวกเผ่าที่หนีออกไปนั้นสุดท้ายก็กลับมาร่วมกองกำลังกับเขาในที่สุด
จากนั้นทั้งสองฝ่ายยื้อยุดสู้กันไปสู้กันมาหูเหรินนั้นดุร้าย และจงซู่นำทหารมาเพียงแสนนายเท่านั้นจึงไม่สามารถกลืนคู่ต่อสู้ได้ชั่วขณะหนึ่ง
หมิงเ
