ยู่เบื้องหลังหรือไม่ เพื่อเห็นแก่ที่พวกเราร่วมทุกข์ร่วมสุขด้วยกันมา จงซู่ ข้าแนะนำท่านว่าเรื่องที่เกี่ยวข้องกับเบื้องบนไม่ใช่สิ่งที่ขุนนางอย่างพวกเราแตะต้องได้”
จงซู่ถอนหายใจ “ข้าอยากแตะต้องตรงไหนกัน แต่เขาดูน่าสงสาร องค์หญิงใหญ่และผู้เฒ่าโหวเป็นวีรบุรุษที่สั่งสอนเด็กคนหนึ่งมาให้อยู่ในมุมที่ไม่มีผู้ใดเห็นเท่านั้น เขาเป็นคนเช่นไรหลายวันมานี้ท่านก็เห็นกับตาแล้วท่านคิดว่าเขาควรมีชีวิตเช่นนั้นหรือ”
คำพูดนี้พูดได้ว่าเป็นการปฏิบัติต่อผู้อื่นด้วยความจริงใจกัวสวี่จึงยอมปล่อยวางและพูดว่า “ท่านจง ท่านเป็นคนมีปัญญามาก ข้าไม่เชื่อว่าท่านจะมองไม่ออก เขาเป็นคนเช่นไรเป็นเรื่องที่มีความสำคัญน้อยที่สุด สิ่งที่สำคัญคือตำแหน่งของเขากับเบื้องบนคิดอย่างไรต่างหาก นอกจากนี้เขาอาจไม่ต้องการมันในตอนนี้ แต่ท่านแน่ใจหรือว่าเขาจะไม่ต้องการมันอีกในอนาคต แม่ทัพที่ดีมีอยู่ทุกหนแห่งต่อให้เป็นเทพแห่งสงครามกลับชาติมาเกิด หากความมั่นคงทางการเมืองถูกคุกคาม อะไรที่ควรปล่อยก็ปล่อยซะ เมื่อเทียบกับแผ่นดินและประวัติศาสตร์แล้วมนุษย์มีขนาดเล็กเกินไปแม้ผู้บริสุทธิ์จะเสียสละก็ไม่ใช่ปัญหา”
จงซู่พูดอย่างเศร้าๆ “เช่นนั้นตอนนี้ก็ให้เขามีความสุขมากข
