ึ้นเถอะ ความดีความชอบอันดับแรกนี้เป็นของท่านแน่นอน ส่วนที่เหลือจะมอบให้กับผู้ใต้บังคับบัญชาของข้าส่วนเรื่องเขาก็ไม่ต้องพูดถึง”
กัวสวี่ยิ้มและพูดว่า “อย่างไรคงต้องพูดถึงเพราะเขาอยู่ที่นี่จะเลี่ยงหูตาของนกอินทรีได้อย่างไรเพียงแต่ว่าความดีความชอบนี้ไม่สามารถแบ่งให้เขาได้เลย เขาเองก็อย่ารู้สึกไม่ได้รับความเป็นธรรม นี่เป็นสิ่งที่ใต้เท้ากัวอย่างข้าเห็นแก่เราเคยร่วมเป็นร่วมตายด้วยกันมาตลอดสองเดือนถึงได้จงใจเอาเขาออกไป”
“ใต้เท้ากัวคิดรอบคอบจริงๆ”
หลังจากที่ทั้งสองพูดคุยเรื่องนี้ และจัดการแบ่งสัดส่วนได้อย่างเสร็จสรรพแล้ว กัวสวี่ได้สิ่งที่ต้องการจึงอารมณ์ดีเขาเตือนอีกฝ่ายว่า “ข้าจะไม่ยุ่งเรื่องระหว่างพวกท่าน แต่หากราชสำนักส่งคนมาอีกข้าคงช่วยไม่ได้”
“ใต้เท้ากัวโปรดวางใจ ข้าจะไม่ทำให้ท่านลำบากแน่นอน” กัวสวี่เดินจากไป
จงรุ่ยออกมาจากด้านหลังและพูดว่า “ท่านพ่อ เหตุใดท่านถึงยกความดีความชอบอันดับแรกให้แก่เขา ต่อให้ต้องแบ่งความดีความชอบกัน แต่ก็ไม่จำเป็นต้องมอบความดีความชอบอันดับแรกให้เขาเลย เขาแค่ขยับปาก แต่คนที่สู้สุดชีวิตคือพวกเรา”
จงซู่พูดอย่างเฉยเมย “เจ้าคิดว่าเขาโกหกเก่งใช่หรือไม่ ข้าจะบอกเจ้าให้ อย่า
