พูดว่าเป็นแค่ผู้อาวุโสที่สามารถช่วยราชสำนักได้ ไม่ว่าขุนนางผู้นั้นจะเป็นผู้ใดก็ตาม อย่าประมาทพวกเขาแน่นอนว่าเขาต้องโกรธ แต่ก็เป็นการโกรธที่ตั้งใจ”
จงรุ่ยตกใจ “เพราะอะไรหรือ”
“นี่คืออาณาเขตของเราเขาอยู่คนเดียวโดยไม่มีการป้องกัน หากเราใจดำและฆ่าเขา จากนั้นแจ้งว่าตายในสนามรบมีผู้ใดรู้ความจริงบ้างเล่า เขารีบเข้ามาอย่างโกรธเคืองเพียงเพื่อสำรวจทัศนคติของพ่อ และเพื่อเจรจาเงื่อนไข ไม่อย่างนั้นเหตุใดเขาถึงเปลี่ยนท่าทีอย่างรวดเร็วเมื่อข้าพูดเสียงอ่อนลง”
จงรุ่ย “….”
“เจ้านี่นะมีความสามารถในการต่อสู้ที่ดี แต่ในเรื่องนี้ยังห่างคุณชายหยางอยู่อีกไกล เจ้ามองเขาสิหลังจบการต่อสู้เขาไม่สนใจเรื่องไร้สาระเลย ก่อนหน้านี้ยังเรียกให้มอบความดีความชอบแก่เขา ตอนนี้ล่ะ”
หลังชะงักไปพักหนึ่งจงซู่พูดต่อว่า “ข้ามอบความดีความชอบอันดับแรกให้กัวสวี่เพื่อทิ้งทางออกสำหรับอนาคต ผู้อาวุโสกัวผู้นี้รู้ดีว่านี่เป็นความดีความชอบที่ยิ่งใหญ่เช่นไร และยังรู้ว่าฝ่าบาทมีท่าทีเช่นไร มอบความดีความชอบอันดับแรกแก่เขาเพื่อที่จะส่งกองทหารไปยังทุ่งหญ้าอย่างราบรื่น เขาจะพยายามจัดการให้ดีที่สุด แม้ว่าเขาจะมีศัตรูทางการเมืองไม่น้อย แต่ก็ไม่ควรมองข้า
