ก็ล้วนแต่ทำให้พลังต่อสู้ลดลง
เขาไม่สามารถยึดเมืองได้ เช่นนั้นก็เหลือทางเดียวคือการกลับไปยังทุ่งหญ้า
หลังจากกลับไปแล้วก็มีสองทางเลือก หนึ่งคือกลับเป่ยไห่เพื่อพักฟื้นและฟื้นฟูบ้านเมือง พวกเขาเผ่าหมาป่าหิมะตั้งถิ่นอยู่ที่เป่ยไห่ซึ่งเป็นสถานที่ที่หนาวมาก เผ่าอื่นๆ คงไม่เต็มใจที่จะไป รอสักสิบปียี่สิบปีเผ่าหมาป่าหิมะจะกลายเป็นเผ่าที่ทรงพลังอีกครั้ง สองคือจัดการทหารที่เหลือและรวมแปดเผ่าอีกครั้ง
หมิงเวยรู้สึกว่าด้วยบุคลิกของซูถูคงเลือกทางที่สอง
ทหารม้าของเผ่าหมาป่าหิมะกระจัดกระจาย หากจะรวมเข้าด้วยกันเป็นหนึ่งนั้นจะต้องดุดันกล้าหาญ จากนั้นกลับไปที่ทุ่งหญ้า และจัดการชนเผ่าเล็กๆ ที่ทรยศ ค่อยๆ ยึดรวมเข้าด้วยกัน ค่อยๆ ทำให้เติบโตจนกระทั่งกลืนกินพวกมันทั้งหมด
วิธีนี้ไม่มีทางลัดให้เดิน เขาจะต้องใช้เวลาหลายปีกว่าจะได้เป็นเจ้าแห่งทุ่งหญ้าอย่างแท้จริง อย่างไรก็ตามแม่ทัพจงจะไม่ปล่อยให้เขาทำอะไรอย่างแน่นอน
การที่ซูถูสามารถกลับไปที่หวางถิงได้อย่างปลอดภัยนั้นขึ้นอยู่กับความสามารถและโชคของเขา
หลังจากนั้นไม่นานเผ่าหมาป่าหิมะก็พร้อมที่จะบุกทะลวง สมกับเป็นทหารร้อยศึก จนถึงตอนนี้พวกเขายังคงความกล้าหาญ
เนื่องจากจำนวน
