ชูลงความเห็นกันอยู่หลายครั้งดังนั้นเขาจึงรู้ดีว่าเกิดอะไรขึ้น คงจะเป็นแม่นางหมิงใช้เคล็ดวิชาสร้างความโกลาหล และทำให้เกิดความวุ่นวายในกองทัพกลางได้สำเร็จ
ซูถูแก้ไขปัญหาอย่างยากลำบากอยู่พักหนึ่งจากนั้นจึงสั่งเคลื่อนย้ายกองทหารจากเผ่าอื่น อย่างไรก็ตามต้าห่านเผ่าเก๋อซางไม่รู้เรื่องราวภายในเขาอาจคิดว่าซูถูจงใจผลาญคนของเขา กัวสวี่หันไปมองและเขาเห็นใบหน้าของต้าห่านเผ่าเก๋อซางมืดครึ้มดูไม่ยินดีอย่างยิ่ง
“ต้าห่าน” ทหารที่เฝ้าด้านนอกเข้ามารายงาน
เขากำลังอ้าปาก แต่ก็ถูกต้าห่านเผ่าเก๋อซางขัดจังหวะเสียก่อนอีกฝ่ายพูดอย่างใจเย็นว่า “อาหลู่เจ้านำทหารในค่ายออกไปและปฏิบัติตามคำสั่งของซูถู”
ขุนนางหูเหรินชั้นสูงผู้หนึ่งซึ่งนั่งอยู่ข้างกายเขายืนขึ้นและตอบว่า “ขอรับ”
ต้าห่านเผ่าเก๋อซางหันกลับมาและยิ้มให้กัวสวี่ “ดูเหมือนว่าคืนนี้ไม่ใช่เวลาที่ดีที่จะรองรับแขกคงต้องเชิญท่านกลับไปก่อน”
เมื่อเห็นว่าอีกฝ่ายต้องการส่งแขกกัวสวี่จึงรีบพูดออกไปว่า “ต้าห่านเก๋อซาง! ข้าจากไปไม่เป็นไร แต่ท่านจะพลาดโอกาสที่สวรรค์ประทานให้นะขอรับ” ต้าห่านเก๋อซางไม่ได้พูดอะไร
กัวสวี่กลัวว่าอีกฝ่ายจะไม่ให้โอกาสจึงพูดต่ออย่างรวดเร็ว “
