ิญหน้ากันไม่มีทางให้ถอยกลับ ผู้ที่กล้าหาญเท่านั้นจะมีกลยุทธ์ที่จะสามารถเอาชนะได้ ผู้ใดจะเป็นฝ่ายตกหลุมพรางก่อนจนกว่าจะรู้แพ้ชนะเท่านั้นถึงจะแน่ใจ” หมายความว่าความกล้าสำคัญกว่าแผนชั่วร้าย
หยางชูคิดเงียบๆ จงซู่ไม่ได้พูดอะไรอีก และสั่งการรองแม่ทัพข้างกาย “เนินกรวดอยู่ไม่ไกล วันนี้ตั้งค่ายเร็วหน่อยพรุ่งนี้ออกเดินทางยามสี่ และโจมตีเมืองก่อนรุ่งสาง!”
“ขอรับ!”
…………
ซูถูออกแรงปีนขึ้นไปบนหน้าผามีคนจากข้างบนตอบรับและดึงเขาขึ้น
“องค์หญิงล่ะ” เสียงหนึ่งถาม
ซูถูพูดด้วยความเศร้าโศก “ไม่คิดว่าพวกเขาทั้งสามคนจะเพ่งเล็งจงจี๋ก่อน จากนั้นไล่ตามพวกเราไม่ห่างทำให้ท่านย่าตกลงตามไปด้วย ปาตง เจ้าเรียกทุกคนรวมตัวกันไปที่หิมะต้องหาท่านย่าให้เจอ!”
องครักษ์นามปาตงคุกเข่าลงข้างหนึ่งแล้วพูดเกลี้ยกล่อม “ต้าห่าน ตอนนี้ไม่สามารถขอรับ! หิมะถล่มแล้วพวกเราต้องรอการเคลื่อนไหวสงบลงก่อนถึงจะลงมือค้นหาไม่เช่นนั้นพวกเราจะตายอย่างเปล่าประโยชน์”
ซูถูพูดเสียงขรึม “ท่านย่าตกอยู่ในอันตรายหากช้าเพียงนิดคงเป็นอันตรายมากกว่านี้”
“แต่ตอนนี้ถึงเราอยากจะออกค้นหาก็ไม่สามารถทำได้ ท่านก็เห็นว่าทางนั้นหิมะถล่มหนักจนพวกเราไม่สามารถเข้าไปใกล้ได้”
เส้นทางบนภูเขาในจุดที่หิมะถล่มนั้นแย่มาก หิมะที่เงียบสงัดในอดีต แต่ในเวลานี้กลับกลายเป็นมังกรร้ายที่กรีดร้องพร้อมที่จะทำลายทุกสิ่งทุกอย่าง ทำให้คนที่พบเห็นเกิดความกลัว
ซูถูเม้มปากและไม่พูดอะไร เม