ับการฝึกฝนมาอย่างดี แต่รอบตัวนางมียอดฝีมือไม่น้อยจึงได้รับอิทธิพลจากสิ่งที่ได้เห็น และได้ยินอยู่เป็นประจำทำให้มีสายตาที่ดี จงจี๋ยังไม่ทันตอบสนองนางก็ตระหนักว่าพวกเขาต้องการทำอะไร
หลังจากที่องค์หญิงหย่งชิงพูดจบหิมะเคลื่อนตัวใต้ฝ่าเท้าเขาก็เข้าใจขึ้นมาทันที
คลื่นเสียง!
ในกรณีที่มีหิมะตกหนักจนเกิดการสะสมต้องไม่พูดเสียงดัง เพราะคลื่นเสียงอาจทำให้หิมะสั่นสะเทือนและทำให้เกิดหิมะถล่มได้ เด็กนี่ใช้คลื่นเสียงเพื่อกระตุ้นหิมะเพื่อวางแผนตอบโต้เขางั้นหรือ
หนิงซิวเมื่อเห็นว่าอีกฝ่ายมองออกแล้วจึงปล่อยมือคลื่นเสียงก็ซัดออกมาโจมตีชั้นหิมะใต้ฝ่าเท้าของเขา
“คลืน…” เสียงแตกดังขึ้นอย่างชัดเจนจงจี๋แค่รู้สึกลื่น และหิมะที่อยู่ใต้ฝ่าเท้าของเขารับน้ำหนักไม่ได้จนเขาล้มลงไป
เขาตกใจและกระโดดขึ้น หนิงซิวที่ใช้คลื่นเสียงกระตุ้นไปก่อนหน้าแล้วจึงโจมตีจุดที่อีกฝ่ายตั้งหลักไปตรงๆ!
จงจี๋สาปแช่งในใจและเปลี่ยนทิศทางทันที แต่หนิงซิวเปลี่ยนจุดที่โจมตีด้วยคลื่นเสียงเพียงเล็กน้อยเท่านั้นซึ่งประหยัดแรงกว่าเขาไปเยอะ เริ่มก่อนได้เปรียบก่อนทำให้เขาไม่กล้าประมาท
ในตอนนั้นหมิงเวยเปลี่ยนเป้าหมายไปที่องค์หญิงหย่งชิง!
จงจี๋เห็นนางกระโจนเข้าหาองค์หญิงหย่งชิงและตะโกนว่า “เจ้ากล้าดียังไง! ”
หมิงเวยยกมุมปากให้เขาเผยให้เห็นรอยยิ้มเยาะเย้ยกริชถูกดึงออกมาแล้วเตรียมตวัดไปทางองค์หญิงหย่งชิง จงจี๋ไม่สนใจแล้วว่าตนเองจะอยู่ในอันตราย เขารีบไป
