ในตอนที่งูขาวกำลังตั้งใจตวัดหางนั้นหมิงเวยได้ย้ายตัวออกไปจากที่ตรงนี้นานแล้ว นางเป่าเสียงนกหวีดเรียกม้าสิงโตหยกจากนั้นก็ขี่ม้าออกไปจากที่นี่ แต่นางไม่รีบเร่งไปหาหยางชู
รหัสลับที่หนิงซิวบอกมานั้นชัดเจนมากพวกเขาตั้งใจหลอกล่ออีกฝ่าย และเดินทางต่อไปยังที่ที่หมายกำหนดไว้
หมิงเวยสงสัยว่ามันหมายความว่าอย่างไร หนิงซิวบอกว่าอีกฝ่ายคิดร้าย แต่จงใจทำเป็นปรารถนาดี จากการวิเคราะห์ของพวกเขาหยางชูสามารถทำให้ผู้คนเดือดร้อนได้ เพื่อชาติกำเนิดของเขาเท่านั้น กล่าวอีกนัยหนึ่งคือพวกเขาอาจเป็นศัตรูโดยจงใจแสร้งทำเป็นมีเจตนาดี
แสร้งอย่างไรวิธีที่ง่ายที่สุดคือแกล้งทำเป็นเกี่ยวข้องกับซือฮว๋ายไท่จื่อ
มีเพียงผู้ที่เกี่ยวข้องกับซือฮว๋ายไท่จื่อเท่านั้นที่จะมีความปรารถนาดีต่อหยางชู แล้วเหตุใดต้องไปที่ที่หมายที่กำหนดไว้ต่อด้วยความเป็นไปได้จากที่คำนวณเอาไว้มีอยู่สองอย่าง…
นางใช้ดวงอาทิตย์เพื่อระบุตำแหน่ง และรีบวิ่งไปข้างหน้าโดยไม่หยุด
เนื่องจากนางไม่เก่งในการใช้ทิวทัศน์แยกแยะตำแหน่งจึงเดินเป็นเส้นตรงไปตลอดทาง ในทางกลับกันนางใช้เส้นทางที่เร็วกว่ากลุ่มของหยางชูเดินทางเช่นนี้ไปสองชั่วยามในที่สุดนางก็เห็นยอดเขา เพราะการเผชิญหน้าระหว่างทางทำให้เวลาล่าช้าไปคนของจงรุ่ยอยู่ห่างจากนางไม่มากนัก
ร่างของนางปรากฏขึ้นซึ่งจงรุ่ยเองก็เห็น
“หยุดนาง!” จงรุ่ยตะโกนสั่ง ทันทีที่คนของเขาเข้ามาใกล้หมิงเวยเห็นเช่นนั้นจึงหันม้ากลับแล้ววิ่
