น เมื่อกลับไปที่กวนจงถนนสายนี้พวกเราหยุดพักไม่ได้อีกแล้วอะไรที่ต้องเตรียมควรเตรียมให้เรียบร้อยภายในคืนนี้”
ความหมายของคำว่าหยุดไม่ได้อีกแล้วคือนอกจากนอนแล้วคือรีบเดินทางเพื่อให้ถึงที่หมายโดยเร็ว พวกนางสองคนน่ะไม่เป็นไร แต่สีหน้าของโหวเหลียงดูขมขื่นเล็กน้อย
เขาคือนักปราชญ์ของแท้! ที่รู้เคล็ดวิชาเพียงเล็กน้อยเขาขี่ม้ามาหลายวันจนรู้สึกว่าก้นไม่ใช่ของตนเองอีกต่อไปแล้ว
หมิงเวยเหลือบมองเขาแล้วพูดว่า “พรุ่งนี้ท่านขี่ม้าของข้าซะ!”
โหวเหลียงตกใจ ม้าของนาง ม้าสิงโตหยกน่ะหรือ โหวเหลียงถามเสียงสั่น
“ข้า ข้าขี่ได้หรือขอรับ”
ไม่ต้องพูดถึงเลยว่าเป็นม้าที่คุณชายมอบให้ แค่พูดถึงสายพันธุ์ของม้าก็เป็นพันธุ์ขึ้นชื่อที่หายาก ในทุ่งหญ้านี้โหวเหลียงเข้าใจถึงความหมายของม้าที่ดีหากมีอะไรเกิดขึ้นโอกาสในการหลบหนีจะเพิ่มขึ้น
“แม่ แม่นาง…” โหวเหลียงรู้ตัวเองดีว่าเป็นคนไม่ดีนี่เป็นครั้งแรกในชีวิตของเขาที่เกิดอารมณ์หนึ่งขึ้นในหัวใจ
หมิงเวยพูดติดตลกว่า “คนอย่างท่านมีชีวิตอยู่ต่อไปอีกสักช่วงหนึ่งเถอะ”สีหน้าของโหวเหลียงกระดากใจเล็กน้อย ทั้งสามคนเก็บของและนอนริมทะเลสาบ
หมิงเวยถูกงูขาวปลุกให้ตื่นกลางดึก “นายท่าน มีคนมาเจ้าค่ะ!”
นางปลุกตัวฝู และโหวเหลียงจากนั้นก็ถามไปว่า “มีกี่คน เป็นทหารไล่ตามหรือไม่”
“ประมาณสิบกว่าคนเจ้าค่ะ น่าจะเป็นทหารไล่ตามอยู่ห่างจากพวกเราสิบกว่าลี้”
ด้วยระยะห่างนี้สำหรับทหารม้าแล้วต้องใช้เวลาสั
