ือจากที่ใด แจ้งชื่อมา”
ชายชราแค่นหัวเราะ “ผู้ใดกันที่กล้าบังอาจมารบกวนเวลาพักผ่อนขององค์หญิง ไสหัวไปซะ!”
องค์หญิง องค์หญิงที่ไหนกัน
ในตอนนั้นพระอาจารย์ช่างจื้อก็หาตัวเขาพบ “เอินกง! เจ้าเด็กซูถูนั่นได้ร่วมมือกับเผ่าเก๋อซาง และเผ่าอินทรีแล้วขอรับ!”
สีหน้าของเชิ่งชีเปลี่ยนไป “อะไรนะ”
พระอาจารย์ช่างจื้อที่อยู่ในสถานการณ์คับขันรีบบอกไปว่า “พวกเราถูกเล่นตลกแล้วกำหนดการที่เด็กคนนั้นบอกพวกเราเป็นของปลอม!”
หมิงเวย…
เชิ่งชีไม่รู้ว่าเขากำลังฝันอยู่หรือเปล่าเขากันหมิงเวยออกไป และไม่ได้วางเดิมพันไว้กับนางมากเพียงนั้น แต่ไม่คิดเลยว่าจะมีองค์หญิงอะไรนั่นด้วย
พวกเขาเป็นพวกเดียวกันหรือ ก็ไม่ เด็กคนนั้นมาจากจงหยวนจริงๆ และแผนเรื่องที่พำนักของทวยเทพก็มีมาหลายปีแล้ว
“เอินกง! จะทำอย่างไรต่อไปดีขอรับท่านบอกมาได้เลย!”
มาถึงตอนนี้เชิ่งชีคิดอะไรออกมาได้บ้าง
ข้อห้ามของเขาเทียนเสินที่ว่าห้ามทำสงครามกันถูกทำลายแล้ว ทั้งแปดเผ่าได้ตกอยู่ในเขาวงกตที่องค์หญิงหย่งชิงวางเอาไว้ก่อนหน้านี้ นักรบทั้งแปดเผ่าที่เฝ้าอยู่ข้างนอกเห็นเช่นนี้ผู้ใดจะยอมถอยกัน ในการต่อสู้ระยะประชิดต่อให้เชิ่งชีมีความสามารถมากเพียงใดตอนนี้ก็ไม่ใช่โอกาสที่ดีเท่าไรนัก
เขากับพระอาจารย์ช่างจื้อทำได้เพียงปกป้องหัวหน้าเผ่าฉีหูให้ออกไปจากหุบเขาแสงจันทร์นี้ โดยตั้งใจจะเรียกนักรบที่อยู่ด้านนอกเข้ามาช่วย แต่น่าซูได้รออยู่ที่นั่นเรียบร้อยแล้ว
เด็กหนุ่มร่า
