ยส่ายหน้า “นี่ไม่ใช่ผลงานของข้าอย่างที่ข้าคิดไว้แต่แรก แต่มันขัดขวางแผนการของซูถูสถานการณ์ในตอนนี้ผิดพลาดไปจริงๆ”
ผู้ใดจะคาดคิดว่าองค์หญิงหย่งชิงจะซุ่มซ่อนอยู่ในเขาเทียนเสิน เมื่อคิดถึงเรื่องนี้ หมิงเวยก็รู้สึกโชคดีไม่คิดว่าอดีตองค์หญิงที่ถูกส่งมาสัมพันธไมตรีจะเจ็บปวดเพียงนั้นแค่คำพูดไม่กี่คำก็กวนใจนางได้แล้ว
“น่าเสียดายที่ไม่มีโอกาสฆ่าซูถูคนผู้นี้อันตรายเกินไป” หมิงเวยถอนหายใจ
โหวเหลียงพยักหน้าตอบรับองค์ชายผู้นี้ตั้งใจเรียนเกินไปไม่ช้าก็เร็วเขาต้องเข้าใจข้อมูลเชิงลึกของคนจงหยวนแน่นอน
“กองคาราวานในเมืองหยุนไฉล่ะ” หมิงเวยถามอีกครั้ง
ตัวฝูตอบ “คุณหนูวางใจเถิดเจ้าค่ะ ก่อนที่พวกเราจะจากไปได้สั่งให้พวกเขาเดินทางกลับทันที ตอนนี้ทั้งแปดเผ่ากำลังต่อสู้กันอยู่คงดูแลพวกเขาไม่ได้ให้กลับไปอย่างปลอดภัยจะดีกว่า” หมิงเวยพยักหน้า
โหวเหลียงพูด “ข้าเกรงว่าคนที่ตกอยู่ในอันตรายมากที่สุดคงเป็นพวกเรา แม่นางหมิงท่านจะทำอย่างไร ซูถูรู้แล้วใช่หรือไม่ว่าท่านใช้อุบายกับเขาหากเขารอดมาได้ก็คงตามไล่ฆ่าพวกเราเป็นแน่”
หมิงเวยยิ้มอย่างขมขื่น “ใช่ ต่อไปพวกเราคงต้องหนีกัน” นางไม่กล้าบอกว่ายังมีอีกหนึ่งปัญหาใหญ่
เชิ่งชีถูกนางหักหลังหากเห็นว่าทั้งแปดเผ่าอยู่ในความวุ่นวาย แผนการที่เขาซุ่มซ่อนอยู่ในทุ่งหญ้ามานานกว่าสิบปีล้มเหลวจะยินดีหรือไม่ ตราบใดที่ตามหานางเจอมันจะแปลกถ้าเขาไม่มาไล่ฆ่านางด้วย! แต่นางจะไม่พูดถึงตอนนี้เ
