งชิงให้อภิเษกกับหัวหน้าเผ่าอินทรี หลังจากนั้นเผ่าอินทรีเกิดความวุ่นวายองค์หญิงหย่งชิงจึงหลบหนี หลังจากแต่งงานใหม่หลายครั้งในที่สุดนางก็ได้กลับเป่ยหู และให้กำเนิดหัวหน้าเผ่าหมาป่าหิมะคนปัจจุบัน จนถึงตอนนี้ยังไม่มีบันทึกในประวัติศาสตร์ ไม่รู้เสียชีวิตเมื่อไรไม่รู้ว่าศพฝังอยู่ทีใด
หญิงชราที่อยู่ตรงหน้านางดูเหมือนสตรีอายุหกสิบเจ็ดสิบปีซึ่งอายุก็ดูสอดคล้องกัน นางสวมเสื้อผ้าธรรมดาบนเรือนผมมีปิ่นหงส์ปักอยู่บ่งบอกว่านางคือเชื้อพระวงศ์อย่างแน่นอน
“เข้ามาได้ถึงที่นี่เจ้าคงแข็งแกร่งกว่าพวกขยะข้างนอกเสียอีก” องค์หญิงหย่งชิงนั่งบนโต๊ะหินแล้วพูดด้วยน้ำเสียงเรียบเฉย
ขยะที่ว่าหมายถึงเชิ่งชีหรือไม่หมิงเวยยิ้ม “แน่นอนเพคะ”
ที่แท้ซูถูได้รับความช่วยเหลือจากองค์หญิงหย่งชิงงั้นหรือ นางไม่คาดคิดมาก่อนเลยว่าองค์หญิงจากเฉียนเอี้ยนจะรู้เคล็ดวิชาที่ลึกซึ้งเพียงนี้
ซูถูมองนางและหันกลับมามององค์หญิงหย่งชิง “ท่านย่าท่านไม่ได้…”
“ตายแล้วงั้นหรือ” สีหน้าขององค์หญิงหย่งชิงดูเฉยเมยเมื่ออยู่ต่อหน้าหลานที่เป็นสายเลือดเดียวกันอย่างซูถูแล้วนางดูไม่ได้มีท่าทีเมตตาอย่างที่ผู้เป็นย่าควรจะมี
ซูถูก้มหน้าไม่พูดอะไร
องค์หญิงหย่งชิงพูดว่า “ก่อนหน้านี้เจ้าส่งน่าซูไปที่สุสานของข้าเพราะต้องการหยกเสวียนหมิงใช่หรือไม่”
“ขอรับ” ซูถูตอบรับเสียงเบา
“เจ้าก็ควรมีสมองหน่อยแค่หยกเสวียนหมิงชิ้นเดียว และต้องการพระประสงค์จากทวยเทพดูจะไร้เดีย
