างมาที่เมืองหยุนไฉมานานแล้ว ถนนเส้นนี้แต่เดิมไม่เปิดให้บุคคลภายนอกเข้ามาหากไม่มีผู้ใดนำทางคนภายนอกไม่มีทางเข้ามาที่นี่ได้
น่าซูทำตัวหยิ่งทระนงสีหน้าเต็มไปด้วยความภาคภูมิใจ
หมิงเวยสังเกตอย่างระมัดระวังและพบว่าเมืองหยุนไฉน่าจะไม่ได้รับการบำรุงรักษามาหลายปีแล้วผู้คนมากมายที่มาที่นี่ต่างถูกประดับด้วยอัญมณีล้ำค่า และบางคนก็แต่งกายสุภาพเรียบร้อยแค่ดูแวบแรกก็รู้ว่าเป็นทาส
มีชนชั้นสูงจำนวนมากอาศัยอยู่ที่นี่!
น่าซูพูดว่า “โดยปกติแล้วเมืองหยุนไฉไม่ค่อยมีคนมากนัก แต่พิธีกรรมเทียนเสินใกล้มาถึงแล้วผู้คนจึงแน่นหนาเช่นนี้”
ทุกคนพยักหน้าไปพลางคิดไปว่านี่เรียกว่าแน่นหนาหรือ แม้แต่ชานเมืองของเมืองหยุนจิงก็ยังดูแออัดมากกว่านี้ แต่หมิงเวยที่ได้ยินเขาพูดว่าพิธีกรรมเทียนเสินก็แน่ใจว่าตนเองไม่ได้เข้าใจผิด
ที่นี่คือสถานที่สำคัญของความสมานสามัคคีทั้งแปดทิศ!
โชคดีจริงๆ หมิงเวยเชื่อว่าสวรรค์มอบเส้นทางนี้ให้แก่นาง เมื่อนางมาที่หูตี้นางคิดแค่ว่าสามารถสร้างความเสียหายเล็กน้อยได้หรือไม่ แต่นางไม่ได้คาดคิดว่าจะได้พบกับน่าซูแล้วได้มาที่หยุนไฉแห่งนี้
“นั่นไม่ใช่น่าซูหรอกหรือ นึกว่าเจ้าโดนลูกหมาป่ากัดไปแล้วไม่นึกเลยว่าจะกลับมา!”
เมื่อได้ยินเสียงดังหมิงเวยก็หันไปมอง เขาเป็นเด็กหนุ่มอายุรุ่นราวคราวเดียวกับน่าซู แต่เขาแต่งตัวงดงามกว่าที่คาดหัวประดับด้วยเม็ดทับทิมขนาดใหญ่ซึ่งมีสีบริสุทธิ์ราวกับหยดเลือด เขาเดินวางมาดเข้า
