งจริงจัง “ในนิทานที่เจ้าอ่าน จอมยุทธ์ที่ชอบช่วยเหลือผู้อื่นท้ายที่สุดก็ไม่ได้ดีทุกคนใช่หรือไม่” น่าซูชะงักไปครู่หนึ่ง
“ก็เหมือนกับผู้กล้าที่มีฉายาพิรุณทันกาล ทุกคนยกย่องในความมีน้ำใจของเขาเป็นผลให้พี่น้องทั้งหลายทรยศสุดท้ายเขาก็หันไปเข้าสู่วังวนแห่งความชั่วร้าย ถูกหรือไม่”
“เหมือนจะใช่…”
“ยังมีแม่ทัพผู้ภักดีที่มีคุณธรรมสูงส่งเทียมฟ้าเพราะมิตรภาพเก่าๆ ทำให้เขาทนไม่ได้ที่ต้องฆ่าศัตรู และท้ายที่สุดเขาเสียชีวิตภายใต้แผนของคนคนนั้น ดังนั้นผู้รักความยุติธรรมชอบช่วยเหลือผู้อื่นหากไม่ใช้วิธีการไม่ชอบเพื่อให้ได้มาซึ่งชื่อเสียงเกียรติยศก็ถูกคนไม่ดีทำร้าย มันเป็นสิ่งที่ไม่ดีเอามากๆ นิทานนี้เขียนขึ้นเพื่อเตือนโลกไม่ให้ติดตามเป็นตัวอย่าง”
น่าซูได้ฟังก็รู้สึกมีแรงบันดาลใจ “อย่างนี้นี่เอง! ไม่แปลกใจเลยข้าอ่านนิทานของพวกเจ้าตอนจบมักแย่เสมอ”
“ใช่! ที่ข้าทำเช่นนั้นไม่ใช่เพราะต้องการเอาเปรียบเจ้า เจ้าลองคิดดูถ้าข้าช่วยเจ้าในครั้งนี้โดยไม่ได้หวังสิ่งตอบแทน เจ้าจะเป็นหนี้บุญคุณข้าใช่หรือไม่ หลังจากนี้หากข้าขอให้เจ้าทำอะไรเจ้าก็ไม่สามารถปฏิเสธได้ถูกหรือไม่ หากข้าคิดจะทำอะไรบางอย่างจะไม่เป็นการทำร้ายเจ้าหรือ”
“ใช่ๆๆ!” น่าซูหยิบของบางอย่างออกมา “ข้าให้เจ้า”
เมื่อเขาพูดจบมือของเขาก็ชะงักจากนั้นก็ยิ้มประจบนาง “ข้าไม่มีเงินของจงหยวน แต่ของราคาสูงของข้าถูกพวกเขาเอาไปหมด…”
หมิงเวยพูดปลอบ “ไม่มีเงินไม่เป็นไรสาม
