กรธมาก “ช่างกล้ายิ่งนัก! กล้าให้ความสำคัญกับตัวเองจริงๆ!” ชาวเมืองพุ่งเข้าล้อมรอบนาง
ผู้เฒ่าเถิงตะโกน “ระวังตัวด้วยนางมีสาวใช้มาด้วย!”
ภรรยาจางซานยืนถือตะหลิวเอามือเท้าเอว “ไม่ต้องห่วงข้าระวังตัวอยู่!”
ผ่านไปครู่หนึ่งนางจางก็ตะโกนขึ้นมาจริงๆ ว่า “หัวขโมยอยู่นี่!”
ตัวฝูที่ต้องการแอบเข้าไปในบ้านที่พังยับเยินถูกพบเข้านางจึงจำเป็นต้องหนี ความลับถูกค้นพบแล้วอย่างไรเสียต้องไม่ให้ทั้งสองคนหนีออกจากเมืองนี้ไปได้ ผู้เฒ่าเถิงตะโกนขึ้น
“ไม่ว่าอย่างไรก็ต้องจับกลับมาให้ได้!”
“เข้าใจแล้ว ท่านวางใจเถอะ!”
ชาวเมืองทั้งหมดแยกย้ายกันไล่ตาม กลุ่มหนึ่งอยู่ที่นี่ กลุ่มหนึ่งไล่ตามหมิงเวย และกลุ่มหนึ่งไล่ตามตัวฝู
กลุ่มที่อยู่ที่นี่นอกจากซุนลิ่วและอีกสองคนคุ้มกันที่นี่อยู่แล้ว ยังมีผู้เฒ่าเถิงและอีกสามคน เนื่องจากศัตรูได้ปรากฏตัวแล้วคนกลุ่มนี้จึงน้อยที่สุด
ซุนลิ่วถาม “ผู้เฒ่าเถิง สองคนนั้นทำไมหรือไม่ใช่คนที่หมอนั่นพามาหรือ”
ผู้เฒ่าเถิงตอบ “กองคาราวานมาก่อนหน้านี้บอกว่าเดินตามเส้นทางเก่าบนเขาเหยียนซาน และเกิดหลงทางเข้า สองคนนั้นเป็นคนที่มากับกองคาราวาน”
ซุนลิ่วเลิกคิ้ว “ฟังดูไม่เหมือนกลุ่มเดียวกันเลยนะ”
“ไม่ว่าจะเป็นกลุ่มเดียวกันหรือไม่ หากพวกนางคิดก่อเรื่องก็ต้องจับตัวมาให้ได้ก่อน”
ทั้งสองกำลังพูดคุยกันก็มีเสียงอู้อี้ดังมาจากด้านในคนเฝ้าที่นี่อีกคนก็ออกมาพูดว่า “เด็กคนนั้นส่งเสียงดังอีกแล้ว”
ซุนลิ่วกำลังจะ