บัติที่จะให้ทำงานสำคัญ
โหวเหลียงสังเกตท่าทางของเขาอย่างใกล้ชิดเมื่อเห็นว่าเขาใจลอยก็คิดได้ว่าประเด็นไม่ได้อยู่ที่จุดนี้ หลังจากครุ่นคิดเล็กน้อยเขาก็พูดในสิ่งที่เขาสงสัยมาเป็นเวลานาน
“…อย่างไรก็ตามข้าน้อยพบว่าเรือนที่คุณชายต้องการสร้างไม่ใช่แค่ป้อมปราการ แต่เป็นเมืองเล็กๆ ที่ง่ายต่อการป้องกันแต่ยากต่อการโจมตี คุณชายคงไม่คิดที่จะกลับเมืองหลวงเร็วๆ นี้เป็นแน่”
เมื่อเห็นท่าทางของหยางชูเปลี่ยนเป็นจริงจังขึ้นเล็กน้อยโหวเหลียงจึงแอบถอนหายใจด้วยความโล่งอก
ดีมากเขาเดาถูก!
“แล้วอย่างไรอีก” หยางชูหรี่ตามองเขา หลังจากคลำทางถูกแล้วก็ไม่ยากที่จะพูดต่อ
เขายิ้ม “คุณชายไม่คิดไปจากที่นี่ในตอนนี้ แต่ต้องการพัฒนาเมืองเล็กๆ แห่งนี้ ระยะเวลาสองเดือนนี้คุณชายทำให้เกาถางรุ่งเรืองกว่าเมื่อก่อนมาก แต่เขตแดนซีเป่ยจะรุ่งเรืองได้ก็ต่อเมื่อสร้างเมืองเท่านั้น แม้ข้าน้อยจะถูกทำให้เสียชื่อเสียง แต่ก็เคยมานะบากบั่นมาก่อนจึงพอรู้เรื่องบริหารมาบ้างคิดว่าคงเป็นประโยชน์ต่อคุณชายได้ขอรับ”
“อ้อ” หยางชูเหมือนจะยิ้มแต่ก็ไม่ยิ้ม “ช่วยเหลืออย่างไร”
โหวเหลียงคิด หยางชูเกิดในครอบครัวทหารมีขุนศึกผู้กล้าหาญมากมายรอบตัวเขา นอกจากนี้ยังมีเสวียนชื่ออย่างหนิงซิวและแม่นางหมิง เขามีกำลังพลที่ทรงพลัง แต่ในเรื่องบริหารจัดการก็ยังด้อยกว่าเขาอยู่
เขาพูดอย่างมั่นใจ “หากท่านต้องการพัฒนาอย่างรวดเร็วพูดตรงๆ ก็คือต้องส่งเสริมความมั่งคั่ง และเพ
