เดิมทีนายช่างโหวคิดจะเสนอว่ามีกองคาราวานสองสามกองกำลังจะมาถึงเกาถาง และตัวเขาได้ยินมาว่าเส้นทางดูไม่สงบหากสินค้าถูกปล้นไประยะเวลาในการก่อสร้างอาจล่าช้าออกไป แต่เขาไม่คิดว่าคุณชายนอกจากไม่พูดไม่จาแม้แต่คำเดียวแล้วยังสั่งให้หนิงซิวผู้นั้นเดินทางไปรับกองคาราวานอีกด้วย ตอบรับง่ายดายเช่นนี้ทำให้นายช่างโหวรู้สึกสับสนมาก
แม้แต่ในถ้ำโจรคำแนะนำของเขาถูกพวกโจรไม่มีสมองถามซ้ำๆ ด้วยความสงสัย ไม่ว่าจะพูดอย่างไรหนิงซิวก็ออกเดินทางแล้ว
นายช่างโหวเฝ้าดูเขาออกจากสนามเลี้ยงม้าด้วยตาของเขาเอง ครึ่งวันต่อมา โจรที่รับผิดชอบในการเฝ้าติดตามเขารายงานว่าเขาไปที่เมืองจริงๆ
นายช่างโหวสงบสติอารมณ์และถามหยางชูว่าต้องรอสองสามวันกว่าวัสดุก่อสร้างจะมาถึง เทศกาลไหว้บ๊ะจ่างกำลังจะมาถึงแล้วให้แรงงานหยุดสองสามวันและปล่อยให้พวกเขากลับไปดีหรือไม่
หยางชูตอบรับอีกครั้ง ส่งผลให้เหล่าคนงานนำค่าจ้างกลับไปฉลองกับครอบครัวอย่างมีความสุข และสนามเลี้ยงม้าว่างเปล่าไปครึ่งหนึ่ง
นายช่างโหวนับนิ้วมีคนเหลืออยู่สามกลุ่ม มีเด็ก สตรี และคนแก่ที่ไม่มีกำลังพอที่จะสู้รบ คนเลี้ยงสัตว์สามารถถือมีดโต้ตอบได้แต่พละกำลังต่อสู้ไม่ได้แข็งแกร่งสิ่งที่ยากที่สุดคือขุนศึกหลายสิบนาย คงต้องเรียกพวกของตนให้พาคนมาเพิ่มอย่างน้อยสักสามร้อยคนขึ้นไปเพื่อให้มั่นใจมากขึ้น
เมื่อถึงเวลานั้นถนนที่มุ่งหน้าไปในเมืองถูกปิดกั้นเพื่อไม่ให้ทหารอารักขาตกใจ
นายช่างโหวกลั่
