ชี่ยวชาญดูแลเขาตัดสินใจได้ในทันที “ท่านอยู่ที่นี่ก่อนส่วนค่าตอบแทนท่านสามารถเสนอมาได้เลย”
อีกฝ่ายซาบซึ้งใจจนน้ำตาไหลพราก “พูดตรงๆ แบบไม่ปิดบังในเกาถางแห่งนี้มีความสามารถนี้ถือว่าไร้ประโยชน์จะไปเมืองหลวงก็ไม่มีชื่อเสียงมากพอทำได้แค่งานเล็กๆ เท่านั้น ไม่มีโอกาสที่จะได้สร้างเรือนหลังใหญ่เช่นนี้หากนายจ้างยินดีให้ข้าน้อยอยู่ที่นี่ข้าน้อยก็ดีใจมากแล้วขอรับ”
อาสวนไม่กล้าพูดว่าสิ่งที่พวกเขาต้องการสร้างไม่ใช่เรือนหลังใหญ่ แต่เป็นพระราชวังเขาเพียงพูดว่า “ตราบใดที่ท่านมีความสามารถท่านจะได้รับค่าตอบแทนที่ควรจะได้รับคุณชายของเราไม่ใช่คนขี้เหนียวอะไร”
อีกฝ่ายตอบรับอย่างว่าง่ายเขาเสนอขอห้องสะอาดเพื่อนอนคนเดียวอย่างระมัดระวังบอกว่าสะดวกต่อการวาดผัง อาสวนมีหรือจะไม่อนุญาต
ในช่วงเวลาทานอาหารเย็นหมิงเวยได้ยินว่าชายคนนั้นอยู่ที่นี่ก็พยักหน้า “ดูเหมือนจะไม่ใช่หัวโจกอะไรที่แท้ก็คนสำคัญผู้หนึ่ง”
อาสวนตกใจ “เขามีปัญหางั้นหรือ”
หมิงเวยทำเพียงยิ้มบางๆ อาสวนลังเลว่าจะไล่เขาออกดีหรือไม่ก็ได้ยินหมิงเวยพูดขึ้นว่า “คอยจับตาดูไปว่าเขาจะเป็นคนคุมงานจริงๆ หรือไม่ ในสถานที่โทรมๆ แห่งนี้จะหาคนมีพรสวรรค์แบบนี้ได้ที่ไหนอีก!”
“แม่นางหมิง…”
“เราจะใช้ประโยชน์จากทุกสิ่งให้ดีที่สุด” หมิงเวยพูดอย่างมีความหมาย
อาสวนเหลือบมองคุณชายซึ่งดูไม่มีท่าทีจะคัดค้านแต่อย่างใดเขาจึงถอนหายใจอย่างช่วยไม่ได้ “ขอรับ”
หวังว่าโจรพวกนั้นจะหยุดส
