่าในฤดูหนาวเพียงครั้งเดียวความคิดของหนิงซิวดูเหมือนจะเปลี่ยนไปนางมองเขาด้วยความประหลาดใจ
หนิงซิวยังคงนิ่งไม่ขยับ “พรุ่งนี้ข้าจะเข้าเมืองกับอาสวน”
หมิงเวยประหลาดใจมากขึ้นจนกระทั่งเขาเดินออกไปเงียบๆ หยางชูถึงพูดว่า “ตอนที่ศิษย์พี่มาถึงเขาโกรธมากที่เห็นคนเลี้ยงสัตว์ซุกตัวอยู่ในคอกม้า”
“อ้อ…” นางเกือบลืมไปว่าคนผู้นี้คือจอมยุทธ์ตัวจริง
เช่นนั้นก็ดีหากมีเขาออกโรงอย่างเต็มที่อย่างน้อยที่สุดก็ใช้งานอาสวนได้
