เล็กๆ แต่ยังมีอาหารผัดให้ทานและหนังสือภาพให้ดูอีกด้วยแน่นอนว่ามีเสื้อผ้าให้สวมใส่
แต่เขาไม่มีอารมณ์ที่จะดูเลย พลิกสองหน้าก็โยนทิ้งไปมีเตียงไม้ก็ไม่นั่ง เขาเพียงนั่งใต้หน้าต่างบานเล็กที่ระบายอากาศได้ จ้องมองแสงจันทร์ที่ส่องเข้ามาด้วยความสับสน
ผู้คุมนักโทษเห็นเขาที่เป็นเช่นนี้ก็ถอนหายใจและส่ายหัวด้วยความเห็นใจ
โทษที่ได้รับหนักเกินไปหรือไม่ เป็นคุณชายที่ดี เสกลมได้ลม เสกฝนได้ฝน จู่ๆ ก็มาถูกขังผู้ใดจะทนได้กันเล่าช่างน่าเห็นใจจริงๆ…
ผู้คุมส่ายหน้าแล้วเดินออกไป
เขาเลยไม่เห็นว่ามีกระดาษแผ่นเล็กลอยเข้ามาจากหน้าต่างระบายอากาศเล็กๆ และตกลงมาต่อหน้าคุณชายหยาง
