ในขณะที่กู้เป่ยว่างกำลังอธิบายกฎกติกาให้โม่หยิงเฉินฟัง
ไป๋จิงชุนก็ได้ก้าวเดินอาด ๆ เข้าไปหยุดอยู่ที่ขอบลานประลองแล้ว
เชี่ยนหรูเอ๊ย… พวกเจ้านี่มันเสียของจริง ๆ
ชายชราส่ายหน้าอย่างระอา พลางจัดคอเสื้อคอจีนของตัวเองให้เข้าที่
มีสถานที่ฝึกฝนชั้นยอดแบบนี้อยู่ในมือแท้ ๆ แต่กลับเอาแต่จด ๆ จ้อง ๆ มาตั้งยี่สิบปี
เขาปรายตามองทีมงานถ่ายทำที่กำลังเช็คความพร้อมเป็นครั้งสุดท้าย แล้วเอ่ยเสียงเย้ยหยัน
ไร้น้ำยาเสียจริง
หลิงเทียนและไป๋เชี่ยนหรูได้แต่ยิ้มแห้ง ๆ กลืนคำด่าลงคอไป
ใช่ครับ… ใช่ครับ พวกเรามันโง่เขลา ถึงต้องรบกวนให้ยอดคนอย่างท่านปรมาจารย์มาช่วยชี้แนะ
ไป๋จิงชุนแค่นเสียงในลำคอ ไม่ใส่ใจคำประจบสอพลอพวกนั้นอีก
เขาสะบัดมือเบา ๆ วงเวียนเวทปรากฏขึ้นที่ว่างข้างตัว
วูบ
สัตว์อสูรรูปร่างมนุษย์ที่ดูดุดันปรากฏตัวขึ้น
มันมีหัวเป็นเสือโคร่ง ร่างกายกำยำล่ำสันเหมือนนักมวยปล้ำรุ่นเฮฟวี่เวต
มัดกล้ามเนื้ออัดแน่นทุกสัดส่วน บนกำปั้นทั้งสองข้างพันด้วยผ้าดิบสีขาวหนาเตอะ
แววตาคมกริบ ดุร้าย และเปี่ยมไปด้วยพลังระเบิดที่พร้อมจะปะทุ
นักสู้พยัคฆ์สมิง
นี่คือสัตว์อสูรตัวแรกในชีวิตของเขา เป็นสัตว์อสูรพันธะสัญญาหลักตัวจริงเสียงจริง
แต่
