สีหน้าของหยางชูมืดมนกว่าเดิม เขาน่าจะเดาได้ตั้งนานแล้ว
เผยกุ้ยเฟยตามใจเขามาโดยตลอด หากไม่ใช่เพราะพระประสงค์ของฝ่าบาท นางจะมีท่าทีแข็งกร้าวเช่นนี้ได้อย่างไร
ก่อนหน้านี้ที่พูดถึงเรื่องการแต่งงาน เผยกุ้ยเฟยแค่ขอคำปรึกษาหรือขอร้องเท่านั้น แต่คราวนี้กลับไปถามไถ่เขา หลังจากที่โป๋วหลิงโหวฮูหยินเข้าวัง นางก็ตัดสินใจเรื่องนี้โดยตรง
คำสั่งของฮ่องเต้ก่อนหน้านี้เขาไม่เคยคิดมากออกจะมีความสุขเล็กน้อยด้วยซ้ำ แต่หลังจากเรื่องราวในเสวียนตูกวันเขาสัมผัสได้ถึงเงื่อนงำที่ซ่อนอยู่จึงคิดมากขึ้นกว่าเดิม
เขาคิดอย่างไรอยู่กันแน่ถึงสั่งการเรื่องนี้กับกุ้ยเฟย หรือแค่คิดว่าหากเขาอายุมากขึ้นจะไม่สามารถแต่งงานได้งั้นหรือ หรือจริงๆ มีเจตนาอื่นกันแน่
“กระหม่อมเข้าใจแล้ว”
เผยกุ้ยเฟยยิ้มและพูดด้วยความรู้สึกผิดเล็กน้อย “น้าจะช่วยหลานเลือกเป็นอย่างดี”
หยางชูยิ้มไม่ออกเขาพยักหน้าแล้วขอตัวลา เผยกุ้ยเฟยมองตามแผ่นหลังของเขาโดยไม่ละสายตาเป็นเวลานาน
ฮุ่ยเฟยยิ้ม “ท่านอย่ากังวลไปเลยนี่เป็นเรื่องที่เด็กหนุ่มหลีกเลี่ยงไม่ได้ ตอนแรกลูกสองก็ก่อปัญหาให้ข้ากลุ้มใจอยู่ตลอด ไม่บอกว่าจะเลือกด้วยตนเอง แต่หลังจากนั้นก็ได้แต่งงานไม่ใช่เรื่องดีหรือ”
เผยกุ้ยเฟยพยักหน้าอย่างหนักแน่น “เด็กหนุ่มช่างเลือดร้อนเสียจริง”
………….
สถานศึกษาซานไถอยู่ห่างจากเมืองหลวงไม่ไกล หากเดินทางด้วยรถม้าแทนการเดินเท้าก็สามารถเดินทางไปกลับได้ในหนึ่งวัน แต่สำหรับเจ
