ความช่วยเหลือจากท่าน”
หมิงเวยเลิกคิ้ว “เรื่องอะไรหรือเจ้าคะ”
หยางชูเบะปากท่าทางของเขาเหมือนคนปวดฟัน “ท่านรู้เรื่องใช้เทศกาลชิวเลี่ยในการเลือกพระชายาหรือยัง” หมิงเวยพยักหน้า
“กุ้ยเฟยเองก็จัดการเรื่องของข้าเช่นกัน”
หมิงเวยพยักหน้าต่อไป “อ้อ ยินดีด้วยเจ้าค่ะ”
หยางชูดีดตัวขึ้น “ท่านนี่มีหัวใจบ้างหรือไม่!”
หมิงเวยกะพริบตา “ท่านจะพูดอะไรหรือเจ้าคะ”
“ข้า…” หยางชูโกรธมากไม่รู้ว่าจะระบายความโกรธอย่างไร เขาจึงทำได้เพียงรินชาให้ตัวเองเท่านั้น “ลืมไปซะเถอะ”
…………..
[1] ชิวเลี่ย : การล่าสัตว์ในฤดูใบไม้ร่วงของเหล่าราชวงศ์[2] จี้จิ่ว : หัวหน้าหรือผู้อาวุโส[3] ศาสตร์ทั้งหก : ความรู้สำหรับมหาบุรุษ ได้แก่ วิชามารยาทพิธี วิชาคีตดนตรี วิชายิงธนู วิชาขับรถม้า วิชาอักขระวิธี การเขียนอักษรจีนและวิชาคณิตศาสตร์คำนวณ[4] ห้องเอ่อร์ฝาง : ห้องขนาดเล็กที่สร้างขนาบข้างห้องหลักซ้ายขวา
[1] ชิวเลี่ย : การล่าสัตว์ในฤดูใบไม้ร่วงของเหล่าราชวงศ์[2] จี้จิ่ว : หัวหน้าหรือผู้อาวุโส[3] ศาสตร์ทั้งหก : ความรู้สำหรับมหาบุรุษ ได้แก่ วิชามารยาทพิธี วิชาคีตดนตรี วิชายิงธนู วิชาขับรถม้า วิชาอักขระวิธี การเขียนอักษรจีนและวิชาคณิตศาสตร์คำนวณ[4] ห้องเอ่อร์ฝาง : ห้องขนาดเล็กที่สร้างขนาบข้างห้องหลักซ้ายขวา
[1] ชิวเลี่ย : การล่าสัตว์ในฤดูใบไม้ร่วงของเหล่าราชวงศ์
[2] จี้จิ่ว : หัวหน้าหรือผู้อาวุโส
[3] ศาสตร์ทั้งหก : ความรู้สำหรับมหาบุรุษ
