พวกเราคิดว่าให้เขาอยู่ในหวงเฉิงซือ การเชื่อใจเขาเพราะหวงเฉิงซือเป็นหูตาของฮ่องเต้ แต่ถ้าเราคิดไปอีกแง่หนึ่งล่ะวางเขาในตำแหน่งที่น่าเชื่อถือที่สุดซึ่งถูกห้อมล้อมด้วยหูตาของพระองค์ นี่คือการเฝ้าระวังหรือไม่”
“….” หนิงซิวหวาดหวั่น “แล้วเจ้าให้เขาไปหาข้อมูลทุกการเคลื่อนไหวของเขาในหวงเฉิงซือไม่ใช่ว่าถูกจับตาอยู่ตลอดหรอกหรือ”
หมิงเวยยิ้ม “อาจารย์เคยคิดหรือไม่ว่า การที่คนผู้หนึ่งไม่เคยทำเรื่องนอกกรอบจะน่ากลัวเพียงใด ตอนที่ท่านเรียนศิลปะแล้วมักไม่มีสมาธิจดจ่อ ท่านถูกลงโทษหรือไม่”
“ไม่เคย”
“….” หมิงเวยต้องเปลี่ยนวิธีพูด “ตัวอย่างเช่น ข้ามักจะทำตามกฎทุกอย่างในสถาบันการศึกษา แต่เรื่องที่ข้าทำเป็นการส่วนตัว ท่านสามารถมองเห็นได้”
หนิงซิวพยักหน้า “สตรีจากตระกูลใหญ่พวกนั้นไม่ว่ากฎจะเป็นอย่างไรก็มีบางครั้งที่พวกนางออกนอกกรอบ”
“เป็นเช่นนั้นมนุษย์นั้นแปลกมาก พวกเราอยู่กันเป็นกลุ่มและถูกจำกัดด้วยกฎเกณฑ์ แต่ในใจเรามักปรารถนาที่จะไม่ถูกผูกมัด แต่การไม่สนใจกฎเกณฑ์อย่างสิ้นเชิงนั้น ไม่ว่าจะแข็งแกร่งหรือต้องจ่ายในราคาที่สูงเพียงใด คนส่วนใหญ่ก็ไม่สามารถทำได้ ในเรื่องเล็กๆ น้อยๆ นี้พวกเขาจะหาโอกาสออกนอกกรอบเล็กน้อยและสนุกกับการเพิกเฉยต่อกฎเกณฑ์”
หนิงซิวเข้าใจแล้ว “เจ้าหมายถึงการที่เขาทำผิดแต่ไม่ถูกลงโทษเป็นเรื่องน่ากลัวงั้นหรือ”
“ใช่ หากฮ่องเต้กำลังเฝ้าดูเขาอยู่จริงๆ พระองค์จะต้องวางขอบเขตไว้ในพระทัย เมื่อข
