เมื่อออกจากเรือนรับแขก ในไม่ช้าก็เดินทางมาถึงห้องสาวกแห่งหนึ่ง คนที่รออยู่ที่นี่แน่นอนว่าเป็นเสวียนเฟย
หมิงเวยเดินไปหาด้วยรอยยิ้ม “ท่านนักพรตยืมชื่ออาจารย์อามาใช้เพื่อหลอกให้ข้ามาที่นี่เป็นการนัดพบส่วนตัวใช่หรือไม่”
เสวียนเฟยหมุนตัวกลับมาแล้วพูดอย่างเฉยเมย “ข้าเป็นอาจารย์อาของเด็กคนนั้นอยู่แล้วจะยืมชื่อผู้อื่นได้อย่างไร”
หมิงเวยร้องอ้อและกล่าวอย่างชื่นชม “พอท่านนักพรตโกรธขึ้นมาน้ำเสียงช่างไพเราะขึ้นจริงๆ”
………
