ะผิวเผินของเจ้าเด็กนั่นงดงามมากอีกฝ่ายสังเกตดวงดาวได้นานกว่าตน ผลสะท้อนที่ได้รับก็น้อยกว่าตน อีกทั้งการตอบคำถามต่อหน้าพระพักตร์ก็ดูเหมาะสมกว่าตน ผลลัพธ์การสังเกตการณ์ของทั้งสองเหมือนกัน ผู้ชนะจึงเป็นเสวียนเฟย
เขาไม่คาดคิดมาก่อนว่าการที่ตนเองกังวลกับการเตรียมตัวมานานขนาดนี้แต่สุดท้ายยังคงแพ้อีกฝ่าย ตอนนี้นอกเสียจากจะมีเรื่องไม่คาดคิดเกิดขึ้นเท่านั้นถึงจะสามารถเตะเสวียนเฟยออกไปได้…
อวี้หยางครุ่นคิดแต่ก็ไม่สามารถคิดหาวิธีได้ หรือว่าเขาจะต้องมอบตำแหน่งเจ้าสำนักให้เสวียนเฟยจริงๆ
เขานั่งอย่างเบื่อหน่ายอยู่นานก็มีเสียงดังมาจากด้านนอกว่า “นักพรตอวี้หยาง เจ้านายของข้าน้อยส่งข้อความมาถึงท่านขอรับ”
อวี้หยางดึงสติกลับมา “เข้ามาได้”
บ่าวรับใช้ท่าทางอ่อนน้อมผลักประตูเข้ามา อวี้หยางจำได้ว่าอีกฝ่ายเป็นคนของคุณชายเหวิน
เขารู้สึกสดชื่นขึ้นมาหน่อย คุณชายเหวินเป็นตัวแทนของไท่จื่อ หมายความว่าไท่จื่อมีเรื่องจะคุยกับเขาใช่หรือไม่
แน่นอนว่าบ่าวรับใช้กวาดตามองอย่างรวดเร็ว เมื่อเห็นว่าในห้องนี้ไม่มีใครอื่นจึงกระซิบบอกว่า “ไท่จื่อต้องการพบท่านนักพรตขอรับ”
“ตอนนี้งั้นหรือ” บ่าวรับใช้พยักหน้า
อวี้หยางไม่มีเหตุผลที่จะปฏิเสธ การแข่งขันได้จบลงไปแล้ว ตอนนี้เขาไม่มีทางเลือก ไม่แน่ว่าไท่จื่ออาจมองเห็นถึงความจริงใจแล้วมอบโอกาสให้เขาก็เป็นได้
ทั้งสองเดินไปตามถนนที่เงียบสงบและหลังจากนั้นไม่นานพวกเขาก็มาถึงเรือนแห่งหนึ่
