วียนเฟยเข้าใจได้ทันที “ที่แท้พวกท่านทำเรื่องมากมายขนาดนี้ก็เพราะสิ่งนี้!”
“ใช่!”
เรื่องนี้เข้าใจได้ไม่ยาก ความสามารถของแม่นางผู้นี้อยู่ในระดับสูงสุดทุกอย่างยกเว้นพลังที่ไม่สูงพอ หากได้ดอกถานเชิงมาไว้ในมือแล้วยังเป็นดอกไม้ของท่านอาจารย์ด้วยอีก ก็จะสามารถทดแทนส่วนที่ขาดหายไปของนางได้และกลายเป็นเสวียนชื่อที่เก่งกาจที่สุด
เสวียนเฟยพยายามระงับความโกรธ “ถึงพวกท่านไม่เข้ามาแทรกแซงในเรื่องนี้ ข้าก็เป็นเจ้าสำนักได้อย่างสบายๆ พวกท่านทำให้สถานการณ์เกิดความวุ่นวายจากนั้นก็กลับมาข่มขู่ข้าใช่หรือไม่”
หมิงเวยยิ้ม “ใช่! ท่านยอมไหมล่ะ”
เสวียนเฟยบอกตนเองว่าไม่ควรโกรธ เพราะโกรธไปก็ไม่มีประโยชน์อะไร ในเมื่อเรื่องราวก็ได้เกิดขึ้นแล้วก็ต้องแก้ไขมัน ตำแหน่งเจ้าสำนักที่ท่านอาจารย์ส่งมอบให้คู่ควรกับความอดทนทั้งหมด
“อันที่จริงท่านไม่ควรโกรธเลยด้วยซ้ำ” หมิงเวยพูดช้าๆ “ก่อนที่ดาวมารจะเติบใหญ่ การกำจัดมันเป็นทางเลือกที่ดีที่สุดในทางกลับกันท่านควรขอบคุณข้าที่ยื่นโอกาสนี้ให้กับท่าน”
“อ้อ” เสวียนเฟยแสยะยิ้ม “ข้าอยู่ของข้าอยู่ดีๆ ให้ท่านมาข่มขู่ข้า ข้าควรขอบคุณท่านงั้นหรือ”
“ใช่!” หมิงเวยตอบอย่างมั่นใจ “เดิมทีข้าไม่คิดจะให้ทางรอดแก่ท่านด้วยซ้ำ ตอนนี้ข้าเลือกทางนี้ตัวข้าเองก็แบกรับความเสี่ยงมากเช่นกัน”
เสวียนเฟยประชดประชัน “ท่านเก่งกาจจริงๆ ใต้หล้าเป็นตายร้ายดีอย่างไร คงต้องถามไถ่กับท่านใช่หรือไม่”
หมิงเวยหัวเราะ “
