ู้สึกว่าอีกฝ่ายกำลังสังเกตทะเลดวงดาวผ่านความคิดของเขา
เสวียนเฟยไม่สามารถขยับตัวได้เขาคิดจะเลิกสังเกตดวงดาวแต่ก็กังวลว่านางจะก่อความวุ่นวาย เมื่อถึงตอนนั้นก็จะตอบสนองต่อโชคชะตาของเขา และคนที่ได้รับบาดเจ็บก็เป็นตัวเขาเอง
เขาสงบสติอารมณ์แล้วพูดว่า “แม่นางมีเจตนาอะไรกันแน่”
หมิงเวยพูดอย่างเกียจคร้าน “มีเจตนาอะไรงั้นหรือไม่ใช่ว่าต้องพยากรณ์โชคชะตาแผ่นดินหรอกหรือ ข้ากำลังสังเกตดวงดาวยังจะมีเจตนาอะไรอีก”
“ด้วยความสามารถของท่านสามารถสังเกตดวงดาวด้วยตนเองได้อยู่แล้ว เหตุใดถึงต้องบุกรุกเข้ามาในหยวนเสินของข้าด้วย”
หมิงเวยหัวเราะเบาๆ แต่ไม่ตอบ นางยังคงสังเกตดาวจื่อเว่ยต่อไป
“รัศมีของดาวตี้ชิงไม่ได้รับผลกระทบอะไร เห็นได้ว่าไม่ใช่ดาวสังหาร ในทางตรงกันข้ามดาวอันมืดมิดนี้มีลักษณะของดาวตี้ชิง แต่กลับไม่มีแสงเจิดจ้าของดาวตี้ชิงเลย อืม…เหมือนกับว่า…เป็นดาวตี้ชิงที่ถูกผลักออกจากวิถีทาง”
“แม่นางคิดจะทำอะไรกันแน่”
“น่าสนใจจริงๆ ดาวตี้ชิงยังอยู่ สองแสงปกติ เหตุใดถึงมีดาวตี้ชิงซ่อนอยู่อีกดวงกัน เป็นไปได้ไหมว่ามันคือดาวตี้ชิงที่แท้จริง แต่กลับถูกดาวดวงอื่นเข้ามาแทนที่”
เสวียนเฟยได้ยินก็รู้สึกอกสั่นขวัญแขวนเมื่อคิดอย่างละเอียดรอบคอบก็รู้สึกว่าที่นางกล่าวมามีเหตุผล
ในเมื่อเป็นเช่นนี้ไม่ได้หมายความว่า…
“ดาวฝู่เหย้าปกติดีมีเพียงดาวตี้ชิงที่ถูกแทนที่ ถึงดาวตี้ชิงดวงนี้จะส่องแสงสว่างเพียงพอ แต่แสงที่เหลืออยู่ไม่