่นดิน ราชครูแห่งแคว้นฉีเหนือกลายเป็นผู้ยุยงสร้างความปั่นป่วน
การถือกำเนิดของดาวมารนี้ทำให้โชคชะตาของแคว้นฉีเหนือเข้าสู่ความเสื่อมโทรมโดยตรง อย่างไรก็ตามมีเหตุผลพื้นฐานอยู่อย่างหนึ่ง นั่นก็คือยังไม่ทันที่เขาจะได้เห็นมันจิตใจของเขาก็สั่นสะเทือนและทนไม่ไหวอีกต่อไป
หมิงเวยจึงทำได้เพียงถอนตัวเองออกมาจากหยวนเสินของเขา
จวินโม่หลีและศิษย์อีกคนยังแข็งแกร่งไม่พอ ทะเลดาวไม่แม้แต่จะปรากฏออกมา ต่อให้อยากเห็นก็มองไม่เห็นอะไร
จึงเหลือเพียงเสวียนเฟย หมิงเวยต้องใช้ความพยายามอย่างมากในการบุกรุกหยวนเสินของเสวียนเฟย
นางแอบแฝงเข้ามาได้อย่างแนบเนียน แต่เขาก็ระวังตัวมากและหลังจากนั้นไม่นานเขาก็ค้นพบการมีอยู่ของนาง
ในเมื่อเป็นเช่นนี้นางก็ไม่จำเป็นต้องปกปิดอีกต่อไป
“ใคร” เสียงของเสวียนเฟยดังก้องในหยวนเสิน น้ำเสียงของเขาดูตึงเครียดและมีเจตนาที่จะสังหาร หมิงเวยมองดวงดาวอันมืดมิดดวงนั้นผ่านตัวเขา
“ดาวตี้ชิง จริงๆ แล้วมีเพียงหนึ่ง เมื่อครู่ท่านตกใจเพียงเพราะดาวดวงนี้หรือ”
เสียงนี้…
เสวียนเฟยสูดลมหายใจ “ท่านบุกรุกเข้ามาในหยวนเสินของข้า ท่านมาจากที่ใดกันแน่ถึงได้บังอาจทำเรื่องเช่นนี้ในเสวียนตูกวัน!”
หมิงเวยหัวเราะเบาๆ แล้วตอบกลับด้วยน้ำเสียงเรียบเฉย “เสวียนตูกวัน มีอะไรที่โดดเด่นกัน เหตุใดข้าถึงจะไม่กล้ากำเริบเสิบสานเล่า”
“ท่าน…” เสวียนเฟยอึ้งไปชั่วขณะ น้ำเสียงของนางดูสงบเกินไปราวกับว่ามันเป็นเรื่องเล็กน้อย
เขาร
