ครึ่งชั่วโมงต่อมา ณ คฤหาสน์ตระกูลหลิง ใจกลางเมืองเทียนอวิ๋น
รถเก๋งคันหรูแล่นเข้ามาจอดเทียบหน้าประตูใหญ่ด้วยความเร็วสูง
หลิงเสี่ยวเสี่ยวกระโดดลงจากรถอย่างรีบร้อน เมินเฉยต่อคำทักทายของคนรับใช้ที่ยืนเรียงแถวต้อนรับ แล้วพุ่งตัวเข้าไปในตัวบ้านทันที
ปัง
เธอผลักประตูไม้สักบานหนาของห้องทำงานบิดาเปิดออกอย่างแรง พร้อมตะโกนเสียงดัง
พ่อคะ
หนูเจอคนที่จะช่วยเราเปิดสระสืบทอดมรดกได้แล้ว
แต่ทันทีที่คำพูดหลุดออกจากปาก เธอก็สัมผัสได้ถึงความผิดปกติ
ภายในห้องทำงานเงียบสงัดจนน่าขนลุก
ผ้าม่านกำมะหยี่หนาทึบถูกปิดสนิท กันแสงจากภายนอก เหลือเพียงแสงสลัวจากโคมไฟโบราณบนโต๊ะทำงานที่ทอดยาวเงาของสิ่งมีชีวิตในห้องให้ดูบิดเบี้ยว
ชายชราแปลกหน้าในชุดเสื้อคอจีนแบบโบราณ นั่งสงบนิ่งอยู่บนเก้าอี้ประธาน
ในมือหมุนลูกวอลนัทคู่หนึ่งเล่นไปมาเสียงดัง กรอกแกรก
ส่วนพ่อของเธอ… หลิงเทียน ผู้นำตระกูลหลิงผู้ยิ่งใหญ่แห่งเทียนอวิ๋น
กลับนั่งตัวลีบอยู่บนโซฟารับแขกด้านข้าง ด้วยท่าทีนอบน้อมราวกับลูกน้องที่กำลังรอรับคำสั่งเจ้านาย
หลิงเทียนหน้าถอดสี รีบส่งสายตาดุ ๆ ปรามลูกสาว
ก่อนจะหันไปฉีกยิ้มเจื่อน ๆ ให้กับชายชรา
ขอประทานโทษครับท่านปรมาจารย์