ลังชั่วร้ายค่อยๆ เข้าสู่ร่างกายของจี้เสียวอู่
จี้เสียวอู่เป็นบุรุษที่ยังบริสุทธิ์มีพลังหยางเป็นของตัวเอง ในยามที่พลังนั้นไหลเข้าร่างกายของเขาก็ถูกเผาผลาญออกไปทีละนิดจากนั้นก็ถูกหมิงเวยดึงออกมาช้าๆ
นางมีชีวิตระหว่างหยินกับหยางซึ่งเป็นสิ่งที่ดึงดูดจิตวิญญาณที่เป็นหยินโดยเนื้อแท้ วิญญาณชั่วร้ายนั้นถูกนางลากเข้าร่างทีละเล็กทีละน้อย หญิงสาวหลับตาลงและสลบไปในที่สุด
หมิงเวยงอนิ้วและบังคับให้วิญญาณชั่วร้ายมาอยู่บนฝ่ามือซ้ายของตนและผนึกมันไว้ มีไอสีดำลอยอยู่ในมือซ้ายของนางอย่างเห็นได้ชัด มือของนางบวมหนักจนไม่สามารถอธิบายได้
นักพรตซีเฉิงถอนหายใจเงียบๆ เขาหยิบอาวุธวิเศษออกมาและคนเหล่านี้ก็หายไปทันที เขาหยิบกระเป๋าผ้าออกมาพันมือซ้ายของหมิงเวยและเฉือนข้อมือนางด้วยกริช
เลือดหยดลงในกระเป๋าผ้าไอสีดำถูกดูดเข้าไปทีละเล็กทีละน้อย ไม่นานฝ่ามือของนางก็หายบวม
นักพรตซีเฉิงเก็บกระเป๋าผ้ากลับไปและหยิบยาออกมาสองขวด “สีขาวสำหรับทาภายนอก สีดำเอาไว้ทาน” แล้วเขาก็มองจี้เสียวอู่ “ยาสำหรับทานให้เขาทานหนึ่งเม็ดด้วย”
หมิงเวยกล่าวขอบคุณ จวินโม่หลีอดไม่ได้ที่จะรู้สึกอิจฉา
ยาของอาจารย์อาซีเฉิงยอดเยี่ยมมาก! แม้จะได้รับความทุกข์ทรมาน แต่ก็ไม่รู้สึกเสียดายเลยสักนิด!
รอหมิงเวยรักษาบาดแผลเสร็จ นักพรตซีเฉิงก็พูดขึ้นว่า “ข้าไม่ได้คาดหวังว่าพวกท่านจะแก้ปัญหานี้ได้ ถือเป็นเรื่องน่าประหลาดใจที่สามารถทำเช่นนั้นได้ ยามเผชิญหน้ากั
