น่งของทั้งเจ็ดเปลี่ยนไปอีกครั้ง คนที่อยู่ใกล้เมื่อครู่ก็เคลื่อนตัวห่างไกลออกไป แต่อีกคนกลับบุกเข้าไปในเขตความปลอดภัยของเขา เขาเช็ดเหงื่อออกจากหน้าผากและคำนวณต่อไป
ก้าวที่ห้า ก้าวที่หก ก้าวที่เจ็ด…
เขาเดินหมากยากขึ้นเรื่อยๆ ซึ่งเขาจะต้องดิ้นรนเพื่อเอาชีวิตรอดท่ามกลางนักพรตทั้งเจ็ด พอคนนี้เคลื่อนตัวห่างออกไปอีกคนก็เคลื่อนที่เข้ามาใกล้ เพื่อไม่ให้ถูกโจมตี เมื่อเข้าใกล้ทางออกต้องไม่ให้ตนเองห่างไปไกลกว่านี้
เมื่อเดินมาถึงก้าวที่สิบนักพรตหนุ่มผู้เป็นหัวหน้าก็ก้าวมาหยุดอยู่ตรงหน้าเขา “คุณชาย ตำแหน่งของพวกเราทับซ้อนกันแล้ว”
สีหน้าของบุรุษผู้นั้นมืดครึ้มลง เขาประสานมือคารวะ “ตัวข้าไร้วรยุทธ์ในเมื่อทับซ้อนกันข้าก็คงพ่ายแพ้เสียแล้ว แต่ก่อนจากไปท่านนักพรตช่วยอธิบายให้ข้าฟังหน่อยได้หรือไม่ ว่าค่ายกลที่กำลังทดสอบอยู่นี้เป็นค่ายกลฉีเหมินเจ็ดชุดใช่หรือไม่”
นักพรตหนุ่มยิ้ม “ไม่ใช่เรื่องง่ายเลยที่คุณชายมองค่ายกลเจ็ดชุดออก แต่ความจริงแล้วกระดานหมากรุกนี้เป็นค่ายกลสิบสามชุด”
“ค่ายกลสิบสามชุดจริงๆ ด้วย…” คุณชายท่านนั้นถอนหายใจ “เป็นเพราะทักษะของข้ายังไม่ดีพอต้องกลับไปศึกษาให้มากกว่านี้ ขอบคุณท่านนักพรตที่ช่วยชี้แนะ” พ่ายแพ้การประลองในครั้งนี้จึงต้องถอนตัวออกไปซึ่งไม่ทำให้เขารู้สึกขายหน้าแต่อย่างใด
ฮ่องเต้เห็นเช่นนั้นก็พยักหน้า “ไม่เย่อหยิ่ง ไม่ท้อถอย เขาเป็นคุณชายจากตระกูลไหนหรือ”
มีขันทีตอบกลับว่า “ทู
